สำหรับการบำรุงรักษาเนื้อไก่ไข่หรือไก่เนื้อไก่มีความจำเป็นต้องจัดให้มีไก่ ถ้าคุณวางแผนที่จะเก็บไก่ตลอดทั้งปีจะดีกว่าที่จะทำให้คอกในพื้นที่ที่มีไก่ป่าอยู่ นอกจากนี้ยังต้องการให้เขตกักกัน สำหรับไก่มีการสร้าง roosts เพื่อประหยัดพลังงานไฟฟ้าในระบบสุ่มระบบจะมีการติดตั้งระบบอัตโนมัติเพื่อควบคุมการเปิดและปิดไฟ ใช้หลอดอินฟราเรดเพื่อให้ความร้อนแก่สุคนธบำบัดเนื่องจากให้ความร้อนมากที่สุด การจัดโซนบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่อง โซนของการบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องคือสถานที่ที่ไก่จะอยู่ได้ตลอดวัน สำหรับการจัดเรียงของคุณคุณสามารถใช้ภาชนะบรรจุแห้งเก่า มันถูกเปิดเผยในเว็บไซต์ถัดจากรั้วและปกคลุมด้วยหลังคาโพลีคาร์บอเนตทั่วไป หลังคาดังกล่าวช่วยให้แสงแดดผ่านเข้าสู่บริเวณเดินในอนาคตได้ในขณะเดียวกันก็ช่วยปกป้องไก่จากนกป่าและการตกตะกอนดังนั้นในบริเวณที่เดินได้ก็จะสะอาดเสมอ หลังจากที่หลังคาพร้อมแล้วในเขตบำรุงรักษาถาวรจำเป็นต้องปูพื้นคอนกรีตมิฉะนั้นไก่จะขุดดินและสกปรก นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงที่หนูจะพบในบ้านไก่ที่มีพื้นดิน ชั้นจะเทปูนซีเมนต์บาง ๆ และเพื่อให้มั่นใจว่าไก่ไม่เย็นจะปกคลุมด้วยคอนกรีตด้วยขี้เลื่อย ชั้นของขี้เลื่อยควรเป็น 20 ซม. ควรทำความสะอาดคราบเป็นประจำ จำนวนครอกที่ใหญ่ที่สุดจะสะสมอยู่ใต้พุ่มดังนั้นชั้นของขี้เลื่อยควรมีความหนาขึ้นเล็กน้อย การจัด roosts และกรงสำหรับไก่กับ brood Nases เป็นสถานที่ที่ไก่นอนหลับ ตามกฎเสาไม้จะใช้เป็น roosts ภายใต้หลุมบ่อตั้งตาราง เพื่อความสะดวกในการทำความสะอาดทุก roosts ต้องถอดออกได้ สำหรับสัตว์เล็กและไก่ที่มีลูกมีความจำเป็นที่จะต้องจัดให้แต่ละเซลล์มีรางอาหารและชามดื่ม มักใช้เครื่องป้อนบังเกอร์ เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของอาหารสัตว์เลี้ยงจะยกขึ้นเหนือพื้น 10-15 ซม. ใช้ในระบบไก่ของชั้น, กรงกับสัตว์เล็ก ๆ วางอยู่เหนือปศุสัตว์หลัก สองเดือนหลังจากที่เก็บลูกปลาไว้ในกรงที่แยกจากกันมันถูกย้ายไปอยู่ในสต็อกหลัก ด้วยวิธีการรักษาระหว่างไก่นี้จะไม่มีการต่อสู้ ชั้นล่างสามารถแบ่งออกเป็นโซนโดยใช้กริดดังนั้นการสร้างเขตกักกันและโซนสำหรับไก่ที่มีลูก สำหรับลูกจะดีกว่าที่จะทำ roosts ขนาดเล็ก บริเวณที่เดินในฤดูหนาวปกคลุมด้วยผ้าใบกันน้ำรอบปริมณฑลซึ่งเป็นฉนวนกันความร้อนเพิ่มเติม
วีดีโอ
เทคนิคการเลี้ยงผึ้งคือกับดักของผึ้ง
คุณสามารถพัฒนาผึ้งได้ง่ายถ้าคุณใช้กับดักผึ้ง มันเป็นขอบคุณพวกเขาว่าการเลี้ยงผึ้งเกิดขึ้นในรูปแบบที่ทันสมัย แม้ในสมัยโบราณด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา apiaries ใหม่ถูกวาง ผึ้งบินเข้าไปในกับดักรังผึ้งพิเศษและสร้างใหม่ขี้ผึ้ง ถ้าฝูงชนแข็งแรงก็อาจใช้กลุ่มที่มีกรอบว่างเปล่า 8-10 ภาพ ผึ้งต้องจับในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิเมื่อพวกเขาเริ่มมองหาสถานที่สำหรับรัง กับดักที่สมบูรณ์จะถูกนำไปยังทุ่งหรือป่าและหลังจากที่ในขณะที่เป็นกฎ 20 วันพวกเขาจะรังกับผึ้ง ชั้นจากรังนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในผึ้ง ผึ้งรุ่นต่อไปให้น้ำผึ้งมากขึ้นเนื่องจากทุกสภาพของการเจริญเติบโตของผึ้งจะถูกสร้างขึ้นบนผึ้ง ฝูงผึ้งในบ้านสามารถบินออกได้หากผู้เลี้ยงผึ้งไม่ปฏิบัติตามเขา ฝูงดังกล่าวสามารถย้ายไปยังผึ้งโดยไม่ต้องสร้างชั้นเนื่องจากครอบครัวผึ้งไม่ได้เป็นป่า กับดักสำหรับผึ้งในช่วงฤดูออกดอกสามารถจับสองฝูงผึ้งที่แข็งแกร่ง ทำกับดัก เหยื่อที่มีประสิทธิภาพที่สุดสำหรับผึ้งคือส่วนผสมของขี้ผึ้งและโพลิส กลิ่นของผึ้งที่ผสานกันเป็นอย่างดีนี้ กรอบดักจะเป็นรังผึ้งโฮมเมดที่ทำจากแผ่นไม้อัด เมื่อต้องการทำเช่นนี้คุณจำเป็นต้องยึดบอร์ดสี่ตัวกับรูที่เจาะไว้ในช่องระบายอากาศ จากนั้นใช้กาวสำหรับไม้คุณต้องยึดโครงสร้างไว้บนพื้นฐานของรัง มันทำจากตาข่ายขนาดใหญ่ซึ่งติดตั้งอยู่บนฐานรองรับ สำหรับการสนับสนุนคุณสามารถใช้ไม้บาร์หนา 4-6 ซม. บล็อกหนา 2 ซม. วางไว้บนฐานเพื่อสร้างช่องว่าง หลังจากที่รังแห้งหลุมทั้งหมดต้องถูกปิดด้วยตาข่ายเหลือเพียงช่องว่างที่ต่ำกว่าซึ่งผึ้งจะบินเข้าสู่รัง จากนั้นในกับดักรังผึ้งตั้งหนึ่งหรือสองขี้ผึ้งที่ว่างเปล่าเพื่อให้ผึ้งต้องเก็บน้ำผึ้ง นอกจากนี้ในรังจำเป็นต้องติดตั้งเฟรมเปล่า 8-10 ชิ้นซึ่งจะมีการสร้างฝูงไว้ด้วยรังผึ้ง ร่วมกับพวกเขาสอง honeycombs กับน้ำผึ้งมีการตั้งค่าเพื่อให้ฝูงที่จะเลี้ยงในครั้งแรก แม้ว่าแผ่นชิปจะสัมผัสกับความชื้นการชุบจากส่วนผสมของขี้ผึ้งและโพลิสจะปกป้องรังจากการถูกทำลาย กับดักที่ตั้งอยู่บนทุ่งหญ้าหรือในป่าซึ่งมีดอกหลายชนิด ถ้าหากจะมีส่วนร่วมในการเลี้ยงลูกด้วยมือโดยปราศจากกับดักผึ้งไม่สามารถทำเช่นนี้ได้เนื่องจากการเพิ่มจำนวนของครอบครัวต้องใช้เวลานาน ดักจับได้ดีที่สุดเพื่อป้องกันความชื้น แต่สีมีความยาวนานมากดังนั้นต้องวางกับดักไว้สองเดือนก่อนการติดตั้ง
เราเพาะปลูก patissons ด้วยวิธีการไม่ได้ฉายรังสี
Patissons บนเตียงสวนไม่ได้อาศัยอยู่บ่อยเช่นเช่นบวบ และสมบูรณ์ไร้ประโยชน์เพราะผลไม้รอบที่สวยงามเหล่านี้แนะนำให้กินโภชนาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขามีประโยชน์สำหรับปัญหาเกี่ยวกับกระเพาะอาหารและไต Patissons สามารถปรุงสุกทุกรสชาติทั้งสตูว์และกระป๋องสำหรับฤดูหนาว การเพาะปลูกรอบ tykovku ส่วนใหญ่มักจะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด – ปลูกเมล็ดทันทีในพื้นที่เปิด ขั้นตอนนี้เป็นเรื่องง่ายและคล้ายกับการปลูกผักขม เวลาและสถานที่ที่จะปลูก? เนื่องจาก patissons กลัวอุณหภูมิต่ำพวกเขาไม่ควรปลูกเมล็ดจนถึงสิ้นเดือนพฤษภาคม ในเวลานี้มักไม่มีน้ำค้างแข็งตอนกลางคืนและแผ่นดินก็อุ่นขึ้น เตียงผักถูกวางไว้บนพล็อตที่มีแดด ในฤดูใบไม้ร่วงพวกเขาจะต้องขุดผ่านแนะนำปุ๋ยมูลสัตว์และแร่ธาตุ (ถ้าจำเป็น) ดินกรดจำเป็นต้องใช้ผ้าปูที่นอนกับเถ้าไม้ การเตรียมเมล็ดพันธุ์ เพื่อให้เมล็ดบนเตียงขึ้นอย่างรวดเร็วพวกเขาจะต้องเตรียมที่งอก เมื่อต้องการทำเช่นนี้: เมล็ดพันธุ์กลางคืนในตัวกระตุ้นการเจริญเติบโต ล้างด้วยน้ำสะอาด ปิดฝาด้านล่างของภาชนะด้วยผ้าหรือชั้นผ้าพันแผลที่พับเก็บได้หลายชั้นแล้ววางเมล็ดไว้ ไม่จำเป็นต้องเติมน้ำเพียงแค่โรยอย่างมากมาย ฝาปิดภาชนะที่มีฝาปิดและใส่ในที่อุ่นและอุณหภูมิของอากาศไม่น้อยกว่า 20 องศาเซลเซียส ในช่วงเวลานี้เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องชุบเมล็ดอย่างต่อเนื่องเพื่อไม่ให้แห้ง การงอกไม่เพียง แต่ช่วยเร่งการงอกของเมล็ดพืช แต่ยังช่วยลดการหว่านอีกด้วยเพราะด้วยวิธีนี้คุณจะเห็นได้ทันทีว่าเมล็ดพันธุ์ใดดี ถ้าพวกเขาไม่งอกด้วยการแช่แล้วในสวนส่วนใหญ่ยังไม่ได้ขึ้นไป วิธีการหว่าน patissons ถูกต้องหรือไม่ ปลูกเมล็ดงอกในบ่อสังเกต: ระยะห่างระหว่าง 40 ซม. ความลึกของการปิด – 5 ซม. ปลูกหนาขึ้นของ patissons จะนำไปสู่การสลายตัวของพุ่มไม้ ในหลุมหนึ่งใส่ 2 เมล็ดถ้าทั้งสองขึ้นไปเชื้อโรคที่อ่อนแอจะถูกลบออก แต่ถ้าไม่มีการแตกหน่อในหลุมถัดไปเลยจะได้รับอนุญาตให้ทิ้งไว้ได้สองใบ ถ้าฝนตกไปนานและดินแห้งหลุมถูกรดน้ำ ที่ด้านบนของเตียงสามารถปกคลุมด้วยฟิล์มก่อนที่จะเกิดขึ้น […]
การรักษามะเฟืองจากโรคราแป้ง
Gooseberries – วัฒนธรรมที่ได้รับการปลูกฝังในรัสเซียตั้งแต่สมัยโบราณ การเขียนครั้งแรกของผลไม้เล็ก ๆ นี้จะพบได้แม้ในพงศาวดารของศตวรรษที่สิบสี่น้ำหนักของผลไม้ถึง 20 กรัม ในโปรตุเกสพันธุ์ใหม่ของผลเบอร์รี่ได้ดำเนินการในศตวรรษที่สิบหกโดยโคลัมบัสจากอเมริกาใต้ แล้ว gooseberries แผ่กระจายไปทั่วยุโรป ร่วมกับพันธุ์ใหม่ของ Gooseberries, นักเดินเรือนำไปสู่ยุโรปโรคใหม่ “Serotec” หรือ “ราแป้งอเมริกัน” นอกจากนี้ยังกระจายไปยังดินแดนของรัสเซียทำลายพันธุ์ของ Gooseberries ขนาดใหญ่ที่แข็งแรงของรัสเซียที่ไม่เสถียรต่อโรคนี้ ผลเบอร์รี่ที่ทันสมัยทั้งหมดเป็นลูกหลานของมะยมอเมริกัน แต่แม้กระทั่งพวกเขามีความเสี่ยงที่จะเกิดโรคนี้ โรคราแป้งอเมริกัน Serotec เป็นโรคที่มีผลต่อใบของมะยม มันจะปรากฏเป็นจุดสีน้ำตาลซึ่งจะเปลี่ยนเป็นสีดำและใบแห้ง ถ้าพุ่มไม้กำลังวิ่งโรคนั้นสามารถเคลื่อนที่ได้และผลของมะยม โรคดังกล่าวจะคล้ายกับแอปเปิ้ลหิด เฉพาะมะเฟืองที่ไม่ดีกับโรคราแป้งอเมริกัน แต่เป็นเวลาหลายศตวรรษ seroteca กลายพันธุ์เป็นราแป้งที่มีผลต่อพืชหลายชนิดอื่น ๆ ดังนั้นเพื่อรักษาผลผลิตของผลไม้ชนิดหนึ่งพุ่มไม้ต้องได้รับการเตรียมด้วยสารเคมีเช่น “โทปาซ” การรักษา Topaz Gooseberries ที่ผ่านการประมวลผลแล้วในช่วงต้นเดือนเมษายนเมื่อต้นอ่อนเริ่มบวม การรักษาด้วย Topaz จะดำเนินการอย่างระมัดระวังในสภาพอากาศที่ไม่มีลมไม่มีลมไม่ได้เป็นสาขาเดียวหรือมีดอกเดียว เช่นเดียวกับการฉีดพ่นอย่างละเอียดและฐานของพุ่มไม้ ตัวแทนจะทำหน้าที่หกชั่วโมงหลังจากฉีดพ่นระยะเวลาในการดำเนินการในการรักษาโรคราแป้งเป็นเวลาสามวัน การดำเนินการป้องกันโรคมีระยะเวลา 7-8 วัน หลักการทำงาน ยาเสพติดจะขายเป็นระงับหรือ ampoules จึงไม่กรองสารละลาย สำหรับน้ำ 10 ลิตรคุณจำเป็นต้องละลาย […]
ปลูกหน่อไม้ฝรั่งจากเมล็ด
ไม่เสมอมีโอกาสที่จะได้รับส่วนหนึ่งของพุ่มไม้ของ aparagus (delenka) แล้ววิธีการทำสำเนาของพืชที่ยอดเยี่ยมนี้อีกจะมาช่วย – คือการเติบโตจากเมล็ด บนชั้นวางของร้านดอกไม้คุณสามารถหาพันธุ์ดอกไม้ที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาจะปลูกในลักษณะเดียวกันโดยวิธีเมล็ดพันธุ์ นอกจากนี้ในวิธีนี้คุณจะได้รับพืชหลายชนิดพร้อมกันและแชร์กับเพื่อนของคุณ หน่อไม้ฝรั่งทำหน้าที่เป็นตัวกรองสำหรับห้องพัก – ช่วยขจัดฝุ่นละอองที่มีใบอ่อนและปล่อยออกซิเจนมาก ดังนั้นสิ่งที่คุณจำเป็นต้องรู้ที่จะเติบโตหน่อไม้ฝรั่งจากเมล็ด? แม้ว่ากระบวนการนี้จะใช้เวลามากขึ้น แต่ก็ไม่มีอะไรซับซ้อน นอกจากนี้พืชที่ปลูกจากเมล็ดมีความคงทนมากขึ้นในธรรมชาติ – พวกมันไม่ค่อยป่วยและมีโอกาสน้อยกว่าในการโจมตีศัตรูพืชชนิดอื่นและยังสามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงของ “สถานที่พำนัก” ได้อีกด้วย การเตรียมเมล็ดพันธุ์ เพื่อเร่งการงอกของเมล็ดก่อนการเพาะปลูกเล็กน้อยควรแช่ไว้โดยการเพิ่มน้ำนมลงในน้ำ เมล็ดจะโผล่เร็วขึ้นถ้าหว่านในดินที่อบอุ่น (อย่างน้อย 22 องศาเซลเซียส) ฉันสามารถใช้ดินชนิดใดได้บ้าง? สำหรับหน่อไม้ที่ปลูกหน่อไม้ฝรั่งควรใช้พื้นผิวสำเร็จรูปตามปกติจากร้าน ไม่สามารถใช้พรุคลีนได้ บ่อยครั้งที่ผู้เพาะปลูกดอกไม้หว่านเมล็ดในที่ดินสวนธรรมดา ในดินนี้เมล็ดยังสามารถเจริญเติบโตได้ แต่ถ้าคุณเพิ่มทรายและพรุ (1 ส่วนของแต่ละส่วนประกอบไปยัง 2 ส่วนของโลก) เพื่อลดความหนาแน่น คำแนะนำ! ส่วนผสมของดินที่เตรียมด้วยตัวเองจะต้องผ่านการให้ความร้อนในเตาอบหรือช่องแคบทางออกของด่างทับทิม คุณสมบัติของเมล็ดหว่าน หน่อไม้ฝรั่งที่ปลูกเมล็ดไม่แตกต่างจากการปลูกพืชในร่มอื่น ๆ และมีดังต่อไปนี้ เติมภาชนะหรือกระถางขนาดเล็กที่มีส่วนผสมของสารอาหาร ค่อยๆวางเมล็ดไว้บนพื้นผิวให้ห่างกัน 3 ซม. หลั่งรกร้างด้วยน้ำอุ่น โรยเมล็ดด้วยชั้นบาง ๆ สเปรย์ ปิดฝาครอบด้วยฟิล์มหรือฝาพลาสติก (ถ้าเป็นถาด) กระถางที่มีเมล็ดเมล็ดวางไว้บนธรณีประตูหน้าต่างสว่างและอบอุ่นที่หน้าต่างไม่เปิด ก่อนการเกิดขึ้นของยอดเรือนกระจกควรได้รับการระบายอากาศเป็นระยะเพื่อไม่ให้เกิดการควบแน่นและพ่นบนดิน […]
การเพาะปลูกฟักทองในหลายวิธี
ฟักทองเป็นพืชที่ไม่โอ้อวดมาก มันสามารถเจริญเติบโตได้บนดินที่ไม่ดี แต่สำหรับการก่อตัวของผลไม้ขนาดใหญ่พืชต้องการสารอาหาร ฟักทองชอบของสดอินทรีย์ มีหลายวิธีที่จะปลูกผักเพื่อสุขภาพ การเพาะปลูกบนกองปุ๋ยหมัก ฟักทอง “มัสกัต” เป็นของหวานที่ปลูกในรัสเซีย เธอต้องการแสงแดดและความร้อนมากกว่าส่วนที่เหลือของฟักทอง ดังนั้นพืชเช่นฟักทองที่ดีที่สุดในกองปุ๋ยหมัก การพ่นปุ๋ยหมักจะทำให้พืชมีความร้อนและสารอาหารมากขึ้นในการสร้างผลไม้ขนาดใหญ่และหวาน ใบของพืชจะเป็นที่พักพิงที่ดีสำหรับปุ๋ยหมักและจะไม่เผาผลาญแสงแดด ลงจอดในที่โล่ง ไม่เหมือนแตงอื่นฟักทองชอบอาหารอินทรีย์สดดังนั้นก่อนที่จะปลูกพืชมูลสดจะถูกนำไปใช้กับดิน เมื่อมันสิ้นสุดลงก็จะเริ่มปล่อยความร้อนซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาระบบรากที่มีประสิทธิภาพ รากของพืชสามารถเข้าไปลึกลงไปในดินได้ลึก 2 เมตรช่วยให้ฟักทองดูดซับสารอาหารได้เป็นอย่างดี ส่วนใหญ่สำหรับการเพาะฟักทองเหมาะสำหรับดินร่วนปนเปื้อนหรือดินอุดมสมบูรณ์ ดินร่วนปนเปื้อนหรือดินโคลนควรจะปฏิสนธิและดินกรด – ปูนขาว เนื่องจากฟักทองโตพอที่จะปลูกไว้ในระยะห่าง 1 เมตร เตียงกว้าง 1.5 เมตร เมื่อเตรียมดินสำหรับปลูกฟักทองในแต่ละหลุมให้: สารอินทรีย์ 6 กิโลกรัม; 80 กรัมไนเตรตแอมโมเนียม เกลือโพแทสเซียม 50 กรัม; 50 กรัม superphosphate ก่อนปลูกเมล็ดฟักทองในดินต้องได้รับการแก้ไขด้วยด่างทับทิมอ่อน (2 กรัมต่อแก้วน้ำ) ทิ้งไว้ในสารละลายประมาณ 15 นาที แล้วเมล็ดควรจะล้างและห่อด้วยผ้าชุบน้ำหมาดหรือใส่ระหว่างสองชิ้นของขนสัตว์ฝ้ายสำหรับการงอกที่อุณหภูมิ 20โอ้ เอส เมล็ดที่งอกสามารถปลูกได้ทันทีในที่โล่งและคุณสามารถปลูกต้นกล้าจากพวกเขาได้ การเก็บเกี่ยวฟักทอง ในฤดูใบไม้ร่วงคุณจะพอใจกับผลไม้ฟักทองสุกและอร่อย พวกเขาควรจะทำความสะอาดก่อนที่น้ำค้างแข็งเมื่อฟักทองภายนอกถึงวุฒิภาวะอย่างไรก็ตามผลไม้สุกดีและฉีกขาดหากพวกเขาอยู่ในที่แห้งและแดด ตัดฟักทองพร้อมกับก้านดอกจากนั้นก็สามารถเก็บไว้ได้จนกว่าจะถึงฤดูใบไม้ผลิหรือจนกว่าจะถึงการเก็บเกี่ยวครั้งต่อไป
การรักษาข้าวสาลีจากโรคเชื้อราและไวรัส
ข้าวสาลีเป็นหนึ่งในสามของ “ขนมปังทั่วโลก” พร้อมข้าวและข้าวโพด มันโตขึ้นทั่วโลกเพราะผลผลิตสูงและง่ายในการดูแล วัฒนธรรมนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ความสมดุลของกรดเบสในดินและสามารถเจริญเติบโตได้ทั้งในดินที่เป็นกลางและเป็นด่าง การหว่านเมล็ดข้าวสาลีสามารถทำได้ในช่วงฤดูร้อนและเป็นพืชฤดูหนาว เชื้อโรคของข้าวสาลีฤดูหนาวอ่อนแอต่อเชื้อราและเชื้อไวรัสเช่นเดียวกับศัตรูพืช ในช่วงฤดูปลูกโรคที่เกิดจากเชื้อราศัตรูพืชและวัชพืชเป็นสาเหตุสำคัญของการลดลงของผลผลิต ที่อันตรายที่สุดของพวกเขาคือ: เน่าขาว; ข้าวสาลีเพลี้ยไฟ; ข้าวโอ๊ตป่า ดังนั้นในช่วงระยะเวลาของพืชที่ใช้งานข้าวสาลีต้องได้รับการปฏิบัติด้วยสารฆ่าเชื้อรายาฆ่าแมลงและสารเคมีกำจัดวัชพืช การใช้สารกำจัดวัชพืช ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเทคโนโลยีการไถพรวนที่น้อยที่สุดได้กลายเป็นที่แพร่หลาย เทคโนโลยีนี้ทำให้ได้ข้าวสาลีที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แต่ข้อเสียของมันคือการสะสมเมล็ดวัชพืชในธัญพืชอย่างรวดเร็วในดิน เจริญเติบโตร่วมกับธัญพืชวัชพืชเหล่านี้กดดันการเจริญเติบโตของพืชที่ปลูก: ข้าวสาลี, ข้าวโอ๊ต, ข้าวบาร์เลย์ พืชที่เป็นอันตรายทำให้ดินทรุดลงเพื่อให้ผลผลิตของธัญพืชลดลงอย่างมีนัยสำคัญ นั่นคือเหตุผลที่เมื่อปลูกธัญพืชเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะดำเนินการรักษาสารกำจัดวัชพืช ใช้ยาเสพติดอย่างแข็งขันจาก บริษัท « Bayer » – « Puma Super 100 »หรือ« Puma Super 7,5 » สารที่มีฤทธิ์ในการเตรียมสารเหล่านี้สามารถทำลายวัชพืชที่รก ในเวลาเดียวกันสารเคมีกำจัดวัชพืชไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อธัญพืช ในองค์ประกอบของพวกเขามียาแก้พิษที่ทำปฏิกิริยากับกรดอะมิโนที่มีอยู่ในข้าวสาลี การรักษาศัตรูพืช ในการรักษาเพลี้ยไฟข้าวสาลีควรใช้ยาฆ่าแมลง การรักษาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดคือในช่วงระยะเวลาของพืชที่ใช้งานเมื่อข้าวสาลียังไม่ได้สร้างธัญพืช มิฉะนั้นแมลงจะปีนใต้เปลือกแข็งของเมล็ดข้าว เพลี้ยไฟสำหรับข้าวสาลีลดผลผลิตของธัญพืชไม่น้อยกว่า 25% การรักษาด้วยสารฆ่าเชื้อรา ยาฆ่าเชื้อราที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการพ่ายแพ้ของข้าวสาลีสนิมหรือโรคราน้ำค้างเป็นยาเหยี่ยว มีสารที่ใช้งานอยู่สองชนิดคือ triadimenol และ spiroxamine พวกเขาไม่เพียงทำลายสปอร์ของโรคเชื้อรา แต่ยังเร่งการเจริญเติบโตของธัญพืชในช่วงระยะเวลาที่ใช้งานพืช […]
เราทำอาหารของตัวเองสำหรับสัตว์ปีก
อาหารสัตว์ปีกสามารถทำด้วยตัวคุณเองได้ซื้อชิ้นส่วนทั้งหมดในราคาขายส่ง ควรเป็นฐานฟีดที่สมดุลประกอบด้วยส่วนประกอบอย่างน้อยแปดชิ้น ขอแนะนำให้รวมถึงองค์ประกอบของโปรตีนจากสัตว์เลี้ยงในบ้านซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับน้ำหนักสัตว์ปีกที่ดี หลักการผสมสำหรับไก่ ไก่ต้องการพลังงานเพื่อการเจริญเติบโตที่ดีดังนั้นสัปดาห์แรกที่พวกเขาควรจะได้รับอาหารด้วยการผสมอาหาร มันมีมากกว่า 20 สิ่งสกปรกวิตามินซึ่งคุณไม่สามารถซื้อได้ในร้านค้าปลีก ฟีดอาหารสัตว์สามารถแทนที่ด้วยอาหารภายในประเทศ ที่จะทำให้คุณต้องผสมข้าวฟ่างสีเหลืองและสีแดงในสัดส่วนที่เท่ากันเพิ่มส่วนผสมสองส่วนของข้าวสาลี นี่คือพื้นฐานของอาหารสัตว์ผสม จากนั้นเพิ่มส่วนผสมธัญพืช: ข้าวโอ๊ต 20%; 10% ของรำข้าวสาลี; อาหารทานตะวัน 2%; 18% ของข้าวโพด; premix สำหรับไก่ ใช้แทนน้ำมันเค้กดอกทานตะวันเค้กเป็นไปไม่ได้ มันมีเพียง 1% ของน้ำมันพืชในขณะที่เค้กมีเนื้อหาประมาณ 20% อาหารสำหรับไก่ไข่ ในการจัดทำฐานอาหารสัตว์ของไก่ไข่แทนที่จะใช้เมล็ดทานตะวันใช้เปลือกหอย สารเติมแต่งนี้จะให้ไก่ที่มีแคลเซียมซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างเปลือกไข่ รำข้าวสาลีในอาหารสำหรับชั้นที่คุณไม่จำเป็นต้องเพิ่ม ในอาหารสัตว์ส่วนแบ่งของข้าวโพดเพิ่มขึ้นเป็น 25% ส่งเสริมการย้อมสีของไข่แดง สัดส่วนของข้าวโอ๊ตลดลงเหลือ 15% และปริมาณที่เหลือจะเต็มไปด้วยข้าวฟ่างทั้งหมด มีส่วนแบ่ง 8% เปอร์เซ็นต์ของส่วนประกอบในอาหารสำหรับไก่และไก่ไข่สามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยการเพิ่มอาหารที่เป็นสีเขียวเช่นใบของต้นแปลนพุ่มดอกแดนดิไลหรือตำแย สำหรับการเพิ่มน้ำหนักตัวที่ดีเปอร์เซ็นต์ของลูกเดือยลดลงเหลือ 5% และเพิ่ม 3% ของเนื้อกระดูกหรือปลาป่นลงในอาหารสัตว์ อาหารสำหรับไก่เนื้อ ในอาหารสำหรับไก่เนื้อไม่จำเป็นต้องเพิ่มเปลือกหอยก็จะถูกแทนที่ด้วยเนื้อกระดูกหรือปลาป่น ส่วนแบ่งในอาหารดังกล่าวควรเป็น 5% 20% ของข้าวโพดและ 10% ของข้าวโอ๊ตจะถูกเพิ่มลงในอาหารและปริมาณที่เหลือจะเต็มไปด้วยข้าวสาลีและรำในสัดส่วนที่เท่ากัน นอกจากนี้จะมีการเพิ่ม premix […]
การเพาะปลูกข้าวโพดน้ำตาล
ข้าวโพดถือเป็นหนึ่งในพืชธัญพืชของโลกพร้อมกับข้าวและข้าวสาลี อาหารที่ใช้ข้าวโพดสุกทั่วโลก วัฒนธรรมนี้ถูกส่งออกไปยัง 70 ประเทศทั่วโลก ในระดับอุตสาหกรรมพวกเขาวางแผนที่จะปลูกข้าวโพดในสหภาพโซเวียต เมื่อ N.S. “ราชินีแห่งทุ่งนา” และ “รัสเซียทอง” ข้าวโพดเป็นพืชที่ให้ความร้อนซึ่งไม่ยอมให้อุณหภูมิลดลง ส่วนใหญ่เป็นข้าวโพดหวานที่ปลูกในกระท่อมของประเทศและที่ดินในครัวเรือน ข้าวโพดหว่าน ปลูกข้าวโพดน้ำตาลเมื่อดินอุ่นขึ้นเพื่อความลึกของการหว่านเมล็ด ลึกเมล็ดข้าวโพดโดย 8 ซม. ตามเวลาของการหว่านเมล็ดอุณหภูมิของดินควรจะเป็น +10โอ้ — 12โอ้ เอส ปลูกข้าวโพดในหลุม กำมือของมูลวัวและเถ้าไม้จะถูกเพิ่มเข้ากัน เพื่อให้ข้าวโพดเติบโตขึ้นดินต้องชุ่มชื้นเพื่อให้บ่อราดด้วยน้ำอุ่น หลังจากที่น้ำดูดซึมแล้วเมล็ดข้าวโพด 3 เมล็ดจะถูกห่อหุ้มไว้ในรูและหลังจากที่หน่องอกแรกจะทำให้ข้าวโพดผอมลง อุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของข้าวโพดจาก +24โอ้Сถึง +30โอ้C. ในกรณีที่มีฝนตกในฤดูใบไม้ผลิเดือนพฤษภาคมข้าวโพดจะถูกคลุมด้วยหญ้า โรงงานจะอยู่ได้ในอุณหภูมิที่สั้นลงไปที่ +5โอ้C และจะฟื้นตัวจากตายอด แต่การเก็บเกี่ยวจะไม่มากนัก การดูแลข้าวโพด เพื่อที่จะได้รับการเก็บเกี่ยวที่มีขนาดใหญ่ของข้าวโพดน้ำตาลให้สังเกตเทคโนโลยีการเพาะปลูก: ที่พักพิงหรือคลุมด้วยหญ้าข้าวโพดก่อนที่น้ำค้างแข็งฤดูใบไม้ผลิ; รักษาความชุ่มชื้นของดินคงที่ข้าวโพดน้ำทุกวัน ทุกๆสองสัปดาห์เพิ่มปุ๋ยโพแทสเซียมและแมกนีเซียมลงในดินเพื่อให้ข้าวโพด “ได้รับน้ำตาล” หากพืชไม่แข็งการเก็บเกี่ยวสามารถเริ่มต้นได้ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม ควรเก็บข้าวโพดไว้ที่ระดับความสุกของนมเมื่อธัญพืชยังเต็มไปด้วยน้ำหวาน ข้าวโพดข้าวโพดหยาบกร้านอย่างรวดเร็วดังนั้นจึงควรเก็บเกี่ยวจนช่วงครึ่งหลังของเดือนสิงหาคม ข้าวโพดจะระบายน้ำมากดังนั้นเตียงที่ข้าวโพดเติบโตขึ้นภายใต้ขุดฤดูใบไม้ร่วงจะนำ nitroammophosku และโพแทสเซียมคลอไรด์ การปลูกข้าวโพดในที่เดียวเป็นเวลาหลายปีไม่แนะนำ รุ่นก่อนที่ดีที่สุดสำหรับข้าวโพดเป็นถั่ว สังเกตได้ว่าข้าวโพดจะโตดีขึ้นถ้าปลูกข้างฟักทอง หลังจากปลูกข้าวโพดบวบและมะเขือเทศลงบนเตียงแล้ว
การเพาะปลูกกะหล่ำดอกโหระพา
เพราเป็นพืชที่มีประโยชน์มาก มันถูกใช้ในการเตรียมอาหารมากมายเช่นเครื่องปรุงรส, สลัดและซอสปรุงรสสดๆ การปลูกใบโหระพาในแปลงสวนเป็นเรื่องยากมากดังนั้นชาวสวนส่วนใหญ่จึงเตรียมปลูกต้นกล้าก่อน สีเขียวจากพุ่มไม้ที่ปลูกจากต้นกล้าก็จะเป็นไปได้ที่จะตัดออกในสองสัปดาห์ที่สนามของการปลูกในหม้อหรือพื้นดินเปิด อย่ากลัวที่จะเก็บใบโหระพาในช่วงต้น ยิ่งคุณหยิกหน่อน้อยลงและยิ่งคุณตัดให้มากขึ้นพืชก็จะกัดและให้การเจริญเติบโตใหม่เร็วขึ้น เพื่อที่จะเติบโตต้นกล้าที่มีคุณภาพคุณจำเป็นต้องทำพื้นผิวสำหรับเมล็ดและเติบโตอย่างถูกต้องโหระพา การเตรียมเรือและการปลูกกล้าไม้ ในฐานะที่เป็นภาชนะสำหรับต้นกล้าของโหระพามีความจำเป็นต้องใช้ภาชนะพลาสติกใสเพื่อให้เมล็ดจะได้รับแสงแดดมากขึ้น ที่ด้านล่างของภาชนะให้วางผ้าขนหนูกระดาษพับครึ่ง ดูดซับกระดาษทำความสะอาดได้น้อยกว่ากระดาษชำระและช่วยให้กระจายตัวได้ทั่วถึงเพื่อกระจายเมล็ดตามภาชนะ ผ้ากระดาษเช็ดออกจากสเปรย์ด้วยสารละลายอ่อน ๆ ของการเตรียม “Epin” เพื่อให้อยู่ในน้ำอุ่น 500 มล. คุณต้องเพิ่มสารกระตุ้นการเจริญเติบโตสามหยด จากนั้นเมล็ดของโหระพาจะเทลงบนผ้ากระดาษและกระจายไปทั่วบริเวณภาชนะเพื่อให้มีระยะห่างระหว่างพวกเขา 1.5 ซม. ภาชนะพลาสติกปกคลุมด้วยถุงกระดาษแก้วขุ่น ฝาครอบรองเท้าถูกใช้เพื่อปิดฝาภาชนะ พวกเขาได้รับการติดตั้งไว้ในถังอย่างดีและอย่าให้แสงแดดส่องผ่านและด้วยแถบยางที่ผ่านการเย็บแล้วจะไม่มีการผูกฝารองเท้าขึ้น ภาชนะที่ปกคลุมด้วยเมล็ดเป็นเวลาสามวันใส่ในที่มืดที่อบอุ่นเช่นบนตู้ หลังจากผ่านไปสามหรือห้าวันเมล็ดจะถูกเจาะ จากนั้นจะต้องถอดออกจากตู้และนำถุงพลาสติกทึบแสงออก เมล็ดพันธุ์จำเป็นต้องโรยด้วยดินอุดมสมบูรณ์แห้ง ในสองหรือสามวันใบโหระพาจะให้ยอดแรก ต้นกล้าอีกครั้งต้องนอนหลับกับดินแห้ง การชลประทานเกิดขึ้นก่อนที่ต้นกล้าจะไหลออกจากดิน ด้วยการงอกของเมล็ดคุณจะช่วยลดการสุกของรากอ่อนที่มีการรดน้ำมากเกินไปและอย่าปล่อยให้หน่องอแสงแดดและรับต้นกล้าที่มีคุณภาพ ใบโหระพาต้องอยู่ในที่ที่มีแดดเช่นบนขอบหน้าต่างด้านใต้
แมลงศัตรูพืชที่มีต่อดอกไม้และต้นกล้าในร่ม
ก้านดินหรืออื่น ๆ ที่เรียกว่ายุงเป็นแมลงที่ชอบดินชื้นและวางไข่ในนั้น ดังนั้นถ้าคุณมียุงดินแล้วคุณกำลังถ่ายเทพืชของคุณ ตัวอ่อนของปลิงดินเป็นหนอนขาวที่คืบคลานอยู่ในชั้นบนของดิน พวกเขาสามารถนำมาพร้อมกับไพรเมอร์ใหม่ถ้ามันไม่ดี decontaminated มอสส์เป็นอันตรายต่อ houseplants ที่คุณชื่นชอบ แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาเป็นอันตรายสำหรับต้นกล้า วิธีการในการต่อสู้กับโรคผิวหนังในดิน พิจารณาวิธีการต่อสู้กับแมลงศัตรูเหล่านี้ ลดการรดน้ำ แมลงปรากฏและอาศัยอยู่เฉพาะในพื้นที่เปียกเท่านั้น ลดปริมาณน้ำเพื่อการชลประทานหากดอกไม้ในอาคารของคุณติดโรคระบาด ปลูกพืชเฉพาะเมื่อชั้นบนของดินแห้ง ตัวอ่อนของแมลงในดินไม่สามารถอยู่รอดได้ในดินแห้งและตายภายในไม่กี่ชั่วโมง คลุมดิน ศัตรูพืชวางไข่เฉพาะในชั้นบนของดินดังนั้นพืชจะต้องมีกำแพงล้อมรอบ เป็นวัสดุคลุมด้วยหญ้าคุณสามารถใช้มอสทรายวัสดุใด ๆ ที่แห้งเร็ว ถ้าคุณใช้ทรายในแม่น้ำแล้วให้เผาในไมโครเวฟเพื่อฆ่าเชื้อ คลุมด้วยหญ้าจะต้องครอบคลุมทั้งชั้นผิวดินมากกว่า 1 ซม. ตัวอ่อนจะไม่รอดในคลุมด้วยหญ้าและดินแห้งริ้นไม่เลื่อนไข่ใหม่ในดิน การใช้สารเคมี หากโกรธปรากฏในเทปกับต้นกล้าแล้วไม่แห้งดินเพื่อที่จะไม่ให้เกิดความเสียหายพืช ดังนั้นคุณจำเป็นต้องใช้เทปกาวเพื่อจับยุงดินแขวนไว้ข้างๆต้นกล้าหรือสีห้อง สำหรับพืชในร่มคุณยังสามารถใช้ Mukoyar spray ได้อีกด้วย มันเป็นสิ่งที่จำเป็นในการพ่นบนพื้นผิวของดินและทันทีครอบคลุมหม้อด้วยกระดาษแก้ว จากการสเปรย์ยุงจะตาย การชงยาสูบ คุณสามารถต่อสู้กับยุงด้วยการยาสูบ infusions เราเตรียมจากการคำนวณของสองช้อนโต๊ะยาสูบต่อลิตรน้ำ ยาสูบควรเต็มไปด้วยน้ำร้อนและทิ้งไว้ค้างคืน หลังจากแช่เสร็จแล้วต้องใส่หม้อที่ติดเชื้อไว้ในภาชนะขนาดใหญ่และเทสารละลายยาสูบเพื่อให้ของเหลวปกคลุมดินได้ดี พืชควรยืนอยู่ในยาสูบ infusion เป็นเวลาหลายชั่วโมงจนกว่าทั้งหมดแมลงและตัวอ่อนของพวกเขาพินาศ. การเตรียมซัลเฟอร์และกำมะถัน วิธีที่ดีในการทำลายยุงในดินคือการฉีดกำมะถันเข้าไปในดิน ตัวอ่อนของแมลงตายอย่างรวดเร็ว คุณสามารถใช้ไม้ขีดไฟได้สม่ำเสมอ นอกจากนี้คุณยังสามารถใช้ยาที่มีกำมะถันได้ กองทุนรวมเหล่านี้ ได้แก่ “Tivov Jet” […]
ระยะสุกของข้าวโพด
ข้าวโพดมีสารอาหารเป็นจำนวนมาก ในองค์ประกอบของมันมีมากกว่า 50 วิตามินและธาตุ สิ่งที่มีค่าที่สุดคือไบโอติน สารนี้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสังเคราะห์สารต้านอนุมูลอิสระซึ่งจะขัดขวางการทำงานของอนุมูลอิสระและชะลอกระบวนการชรา องค์ประกอบของเมล็ดข้าวโพด ปริมาณไบโอตินมากที่สุดมีอยู่ในน้ำผลไม้ข้าวโพดดังนั้นคุณต้องเก็บเกี่ยวในขั้นตอนของการสุกของนมขี้ผึ้ง ข้าวโพดนมยังประกอบด้วย: วิตามินกลุ่ม B; แมโครและธาตุ; กรดอะมิโน; แคระติน เนื้อหาของสารเหล่านี้จะลดลงเมื่อข้าวโพดเลี้ยงลูกด้วยนม เมล็ดที่สุกมีเส้นใยเหล็กแมกนีเซียมโพแทสเซียมและสังกะสีซึ่งช่วยเสริมภูมิคุ้มกันของมนุษย์และมีส่วนร่วมในการสร้างเนื้อเยื่อกระดูก เมล็ดข้าวโพดที่สุกมีโปรตีน 40% ในขณะที่สัดส่วนของโปรตีนในข้าวโพดเป็น 70% ข้าวโพดสุกจะย่อยได้ไม่ดีเนื่องจากมีเส้นใยที่ย่อยไม่ได้เป็นจำนวนมาก ข้าวโพดสุกไม่สามารถใช้โดยผู้ที่เป็นโรคจากทางเดินอาหารและไต ข้าวโพดหวานในทางตรงกันข้ามมีผลดีต่อลำไส้ วิธีการตรวจสอบความสุกของข้าวโพด การเก็บเกี่ยวข้าวโพดจะดำเนินการในช่วงต้นเดือนสิงหาคมเมื่อข้าวโพดคั่วกลายเป็นสีน้ำตาล ในการกำหนดระยะสุกของซังข้าวโพดให้งอใบข้าวโพดออกเล็กน้อย ถ้าความอัปยศภายในใบไม้ยังคงเป็นสีเขียวอยู่ แต่ภายนอกพวกเขาได้รับสีน้ำตาลแล้ว – ข้าวโพดอยู่ในขั้นตอนของความสุกของขี้ผึ้งน้ำนม ในช่วงเวลานี้จะมีปริมาณสารอาหารมากที่สุด ถ้าคุณกดเบา ๆ บนเมล็ดข้าวโพดที่ทำจากนมแล้วน้ำหวานสีขาวจะไหลออกจากมัน ข้าวโพดดังกล่าวสามารถบริโภคได้ทั้งในสุกและสด การใช้ข้าวโพด ในอเมริกาซังข้าวโพดจะถูกเพิ่มเข้ากับฟีดขุนสำหรับไก่งวง เนื่องจากปริมาณโปรตีนและโพแทสเซียมในเปลือกไข่สูงจึงเป็นสาเหตุให้มวลกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ข้าวโพดสามารถทิ้งไว้ให้สุกจน stigmas ใต้ใบไม้แห้ง เมล็ดข้าวโพดที่สุกเหมาะกับเนื้อเป็นเครื่องปรุงพวกเขาสามารถใช้เพื่อเตรียมการอนุรักษ์สำหรับฤดูหนาว จากความอัปยศของข้าวโพดสุกคุณสามารถเตรียม infusions และ decoctions ซึ่งในทางการแพทย์พื้นบ้านจะใช้ในการรักษาโรคของทางเดินอาหารถุงน้ำดีและตับ
เราทำตู้ปลาตู้ปลาคาเวียร์
ตู้บ่มเพาะสำหรับคาเวียร์สามารถทำได้อย่างอิสระ การออกแบบเหล่านี้ใช้สำหรับการเพาะเลี้ยงปลาตู้ หากไม่มีเครื่องบ่มเชื้อปลาจะกินไข่และทอด ค่าใช้จ่ายของตู้บ่มเพาะโรงงานสำหรับตู้ปลาสูงมาก อุปกรณ์นี้ประกอบด้วย: จากภาชนะที่มีคาเวียร์อยู่ คอมเพรสเซอร์; หลอดที่ทอดผ่านฟักเข้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เนื่องจากคอมเพรสเซอร์มีการติดตั้งไว้ในตู้ปลาส่วนใหญ่คุณจึงสามารถประหยัดเงินและใช้ประโยชน์จากการออกแบบเครื่องบ่มเพาะแบบ self-made ได้ วิธีทำตู้อบไข่คาเวียร์จากขวดพลาสติก เพื่อที่จะรวบรวมการออกแบบบ่มเพาะแบบโฮมเมดคุณจะต้องมีขวดพลาสติก 2 ขวด ปริมาณของพวกเขาสามารถเป็นอะไรก็ได้ขึ้นอยู่กับขนาดของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและปริมาณคาเวียร์ จำเป็นต้องถอดฉลากออกจากขวด ล้างขวดด้วยกาวด้วยอะซิโตนและล้างให้สะอาด หลังจากทำความสะอาดกาวแล้วขวดจะถูกตัดออกเป็นสองส่วน สำหรับตู้บ่มเพาะมีเพียงท็อปใช้ขวดที่มีขวดเท่านั้น ในหนึ่งในฝาปิดหลุมจะเจาะ สามารถตัดด้วยมีดคมที่คมชัด จากนั้นหมวกของขวดจะ unscrewed และตาข่ายปรับวางอยู่ในคอ ในฐานะที่เป็นกริดคุณสามารถใช้ชิ้นส่วนของ Tulle เก่าหรือวัสดุจากตู้ปลา ฝาครอบถูกขันให้กลับ ถัดไปขวดจะรวมกันโดยกว้างและยึดด้วยเทปกาว ตู้บ่มเพาะถูกยึดด้วยถ้วยดูดจากด้านในของตู้ปลา ในตู้อบด้วยตัวเองสำหรับคาเวียร์ให้สร้างเข็มสำหรับหยดกับท่อซึ่งเชื่อมต่อกับคอมเพรสเซอร์ หลักการทำงานของตู้อบตัวเองสำหรับคาเวียร์ ด้วยความช่วยเหลือของคอมเพรสเซอร์ตู้อบจะเต็มไปด้วยน้ำซึ่งจะได้รับการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ไข่จะเก็บเกี่ยวด้วยมือ “ลูกแพร์” และวางไว้ในตู้บ่มเพาะ เนื่องจากตะแกรงปลาตัวใหญ่จึงไม่สามารถว่ายน้ำในภาชนะที่มีคาเวียร์ได้ เนื่องจากขวดมีความโปร่งใสคุณจึงสังเกตเห็นการพัฒนาคาเวียร์ได้ เมื่อทอดจะฟักไข่ก็จะต้องอบเทใส่ด้วยตัวเอง ภายในขวดพลาสติกคุณสามารถติดตั้งพาร์ติชันได้ ดังนั้นคุณจะได้รับสองช่องด้านล่างซึ่งจะใช้สำหรับการพัฒนาของคาเวียร์และที่สอง – สำหรับการเจริญเติบโตของทอด เมื่อใช้ตู้อบตัวทำเองสำหรับไข่ปลาคาเวียร์คุณสามารถเพาะปลาได้