ในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้โรงงานแห่งนี้เป็นขนมปังที่สอง แต่ในทวีปของเรามีการเติบโตและชอบใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหาร ข้าวโพดน้ำตาลเป็นพืชที่ทำกำไรได้มากเนื่องจากความต้องการมันสูงในช่วงเวลาใดของปี คุณค่าของผักช่วยเพิ่มความสะดวกในการผสมพันธุ์และการดูแล พันธุ์ใดเหมาะกับสภาพภูมิอากาศของเรามากที่สุด? วิธีการปลูกพืชอย่างถูกต้อง? ในรัสเซียข้าวโพดหวานร่วงลงในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ จนแล้วในพื้นที่ของเราที่เราคุ้นเคยเฉพาะกับพันธุ์พืชอาหารสัตว์ที่ใช้กันทั่วไปในการใช้พลังงานสัตว์ในประเทศ แทบจะไม่ข้าวโพดที่มีรสชาติของน้ำตาลได้ปรากฏตัวบนโต๊ะเป็นทันทีตกหลุมรักกับเธอและเริ่มที่จะกินต้มอบและจากนั้น – ในไอศครีมและรูปแบบกระป๋อง วัฒนธรรมเป็นพืชไม้ดอกเขตร้อนที่มีความสูงประมาณ 3 เมตร ต้นกำเนิดเฉลี่ยแม้ว่าความหนาของบางชนิดถึงเส้นผ่าศูนย์กลาง 8 ซม. ดอกมี “เพศหญิง” จะไปในซังและผู้ชายมีช่อดอกปุย ธัญพืชสามารถแตกต่างกัน – จากสีเหลืองอ่อนเป็นสีทองที่อุดมไปด้วย ทั้งหมดขึ้นอยู่กับชนิดของข้าวโพดน้ำตาล ซึ่งสายพันธุ์ที่มีความคุ้นเคยกันดีในรัสเซียและให้ผลตอบแทนสูงให้กำลังใจ? เกรดที่ดีที่สุด กับพันธุ์ที่นิยมมากที่สุดซึ่งมีการจัดตั้งขึ้นได้ดีในเขตภาคกลางของรัสเซียและภาคใต้มีความยินดีกับผลตอบแทนสูงคือ: ต้นโกลด์ 401 น้ำทิพย์แช่แข็ง Dobrynya นักกิน Sandeks เทพนิยายโรมันโบราณ วิญญาณ คำอธิบายโดยย่อของแต่ละพันธุ์: ต้นโกลด์ 401 หมายถึงพันธุ์แคระแกรนที่มีฤดูปลูก 90 วัน เป็นที่โดดเด่นด้วยความต้านทานต่อโรคสูงเมล็ดพืชสีทองที่อุดมไปด้วยฉ่ำและหวาน หนึ่งหูสามารถชั่งน้ำหนักได้ถึง 200 กรัม Icy Nectar – นี่คือหนึ่งในสายพันธุ์ที่หวานที่สุด มันเป็นของสายพันธุ์ล่าช้า แต่ผลตอบแทนสูง อีกหนึ่งคุณลักษณะที่โดดเด่นมีความยาวไม่เกิน 23 เซนติเมตร Dobrynya […]
สวนและสวน
จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะเชื่อมโยงไปถึงและเราให้ความสำคัญกับสีน้ำตาลในพื้นดินที่เปิดโล่ง
Sorrel เป็นพืชกระท่อมฤดูร้อนไม่โอ้อวดซึ่งมีวิตามินและแร่ธาตุมากมายที่คนต้องการ เพื่อให้แน่ใจว่าคุณสามารถมองเห็นการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ของสีน้ำตาลปลูกและดูแลในพื้นที่เปิดหลังควรจะทันเวลาและถูกต้อง อย่างไรก็ตามโรงงานได้รับการยอมรับและเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง เลือกสถานที่ปลูกต้นไม้สีน้ำตาล ซึ่งแตกต่างจากพืชไม้ประดับและสวนจำนวนมากสีน้ำตาลแดงไม่ชอบพื้นที่แสงอาทิตย์ที่เปิดโล่ง สถานที่ที่ดีที่สุดคือเงามัวจากต้นไม้ ความเป็นกรดของดินไม่เหมาะกับการใช้งานจริงสีน้ำตาลจะให้ผลผลิตที่ดีทั้งในพื้นผิวที่เป็นกลางและบนพื้นผิวของกรด การสลับปลูกพืชด้วยการปลูกพืชประจำปีให้ผลดีเยี่ยม – ปลูกหน่อไม้ที่นั่นก่อนหน้าปลูกผักอื่น ๆ หัวหอมหรือพืชฟักทอง ควรเลือกที่จะปลูกในอนาคตในฤดูใบไม้ร่วงเพื่อเตรียมแผนการล่วงหน้า มันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะขุดขึ้นเตียงและเอาวัชพืชและในดินเป็นปุ๋ยอินทรีย์เพิ่มปุ๋ยหมักและเถ้า การให้อาหารสำหรับการปลูกหน่อไม้ฝรั่งในดินเปิดเป็นปุ๋ยไนโตรเจนที่เติมเข้าไปในดิน 1-2 สัปดาห์ก่อนการหว่าน ทันทีก่อนการหว่านเมล็ดเตียงจะหลุดและปรับระดับ มีเนื้อที่เยอะมากสำหรับกรรเชียงไม่คุ้มค่า – ครอบครัวมีเตียงเพียงพอ 1-2 ตารางเมตร เมื่อหว่านซอร์วในดินเปิด: ในฤดูใบไม้ผลิในฤดูร้อนหรือฤดูใบไม้ร่วง? ขึ้นอยู่กับเวลาที่คุณต้องการเก็บเกี่ยวให้เลือกเวลาของการหว่านเมล็ด: การเก็บเกี่ยวสามารถเก็บได้ในฤดูใบไม้ร่วงการปลูกสีน้ำตาลจะดำเนินการในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิเมื่อหิมะตกและภัยคุกคามของน้ำค้างแข็งครั้งสุดท้ายจะลดลง เป็นครั้งที่สองที่ดีที่สุดที่จะหว่านสีน้ำตาล – จากปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคมเมื่อออกปลูกผักต้น (กระเทียมฤดูหนาวและหัวหอม, ผักกาดหอมหรือหัวไชเท้า) ในกรณีนี้สีน้ำตาลหยั่งรากในสวนสำหรับฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวจะนำดี เงื่อนไขหลักสำหรับการดูแลสีน้ำตาลปลูกในช่วงฤดูร้อน – รดน้ำบ่อย ปลูกในฤดูใบไม้ร่วง (ตุลาคม – พฤศจิกายน) ในพื้นที่เปิดโล่งในฤดูใบไม้ร่วงจะดำเนินการโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เมล็ดไม่งอกในฤดูหนาวและยังคงอยู่ในดินจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ดังนั้นในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนของปีถัดไปคุณจะได้รับการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ วิธีนี้เหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของสีน้ำตาลในแถบปานกลางในดินทราย ความลับในการดูแลสีน้ำตาล หลังจากการเพาะปลูกเกิดขึ้นการดูแลโครรเรลในพื้นที่เปิดประกอบด้วยการรดน้ำเป็นระยะ ๆ และกำจัดวัชพืชในพื้นที่ เตียงที่มีหน่ออ่อนจะถูกคลุมด้วยหญ้าและมีปฏิสนธิสามครั้งด้วย mullein (สัดส่วนน้ำ 1: 6) เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคุณสามารถเพิ่มฟอสฟอรัสหรือโพแทสเซียมที่ซื้อมาได้ ดอกไม่ได้ดอกเบ่งบานก่อนเวลาและกองกำลังทั้งหมดของพืชไปถึงอาหารของใบฉ่ำและไม่ซ็อกเก็ตดอกไม้ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นในการนอนน้ำเป็นประจำ […]
ภาพและคำอธิบายของหัวไชเท้าชนิดต่างๆ
สวนหัวไชเท้าหรือการหว่านเมล็ดเป็นที่แพร่หลายในโลกโดยเฉพาะในเอเชียยุโรปและประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาเหนือ ประเภท Raphanus sativus มีหลายสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดโดยมีลักษณะทั่วไปหลายอย่างเป็นความแตกต่างที่สำคัญ ที่มากที่สุดเหล่านี้เป็นพืชล้มลุกซึ่งในปีแรกให้ดอกกุหลาบรากของใบและพืชรากของสีที่แตกต่างกันและขนาด และแม้ว่าจะเป็นพืชที่ปลูกรากซึ่งเป็นเป้าหมายของการปลูกพืชหลายชนิดของหัวไชเท้าในบางชนิดเช่นในหัวไชเท้าป่าพวกเขาจะไม่ได้ แต่พืชมีข้อดีที่สำคัญอื่น ๆ ลักษณะลำต้นปีแรกของชีวิตของพืชพันธุ์พืชเป็นข้อเสียที่ร้ายแรง แต่ในกรณีของงูและ oilseed หัวไชเท้าเร่งวงจรการพัฒนาของพืชและช่วยให้หนึ่งฤดูกาลที่จะได้รับเมล็ดพันธุ์ ทุกชนิดของหัวไชเท้ามีใบรูปดอกลีลาซึ่งสามารถเป็นได้ทั้งในหัวไชเท้าหรือผ่าอย่างรุนแรง pinnate เช่นเดียวกับของ daikon และหัวไชเท้าจีน พืชผลที่ได้จะมีลักษณะกลมและยาวยาวประมาณ 60 ซม. มีสีสันที่หลากหลาย หากหัวไชเท้าสีดำเป็นชื่อที่โดดเด่นด้วยพื้นผิวสีเทาเข้มสีน้ำตาลหรือสีดำเกือบของพืชรากแล้ว daikon ไม่ได้สำหรับอะไรที่เรียกว่าหัวไชเท้าสีขาว ไชโป้ว – ชนิดที่ใช้กันมากที่สุดของหัวผักกาดปลูกมีเฉดสีที่หลากหลายมาก วันนี้พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ผลิตพันธุ์ให้พืชรากของสีแดง, สีขาว, สีม่วงและแม้กระทั่งสีเหลือง และผักกาดขาวสามารถช่วยให้นักชิมมีผักรากด้วยเยื่อกระดาษสีขาวสีเขียวและสีชมพูตามธรรมเนียม เมื่อต้นกำเนิดปรากฏตาอยู่ในส่วนบน, กิ่งและดอกไม้สามารถเป็นสีขาว, สีเหลืองหรือสีม่วง และผลไม้สีน้ำตาลกลมจะสุกในฝักที่หนาขึ้น คำอธิบายและภาพถ่ายของหัวไชเท้าที่แตกต่างกันจะช่วยให้คุณเข้าใจถึงสายพันธุ์ที่เพาะปลูกและป่าของสกุลมากขึ้นและยังสามารถหาวัฒนธรรมสวนแบบใหม่สำหรับไซต์ของคุณได้ หัวไชเท้าสีดำ (Raphanus sativus var. Niger) หัวไชเท้าสีดำจากสมัยโบราณที่ปลูกในเอเชียและยุโรปพัฒนาขึ้นในช่วงสองปี ในปีแรกหลังจากส่วนเหนือพื้นดินเพาะปลูกในช่วงฤดูร้อนของพืชประกอบด้วยดอกกุหลาบอันเขียวขจีของใบและใต้แผ่นดินรูปกลมหรือไม่ค่อยยาวน้ำหนักหัวจาก 200 กรัมถึง 2 กก. ดังที่คุณเห็นในรูปของหัวไชเท้าลักษณะเด่นของวัฒนธรรมนี้คือผิวสีดำผิดปกติของพืชราก คุณลักษณะที่สองสามารถรู้สึกได้โดยการลองชิ้นส่วนของเนื้อสีขาวที่หนาแน่นของหัวไชเท้า ไม่มีเผ่าพันธุ์อื่นที่มีรสขมและรสขมอยู่ในหัวไชเท้าสีดำและปรากฏขึ้นเนื่องจากความอุดมสมบูรณ์ของ phytoncides และ glycosides ของน้ำมันมัสตาร์ด […]
เทคโนโลยีในการบังคับหัวหอมบนปากกาในเรือนกระจกไฮโดรโปนิกส์และขี้เลื่อย
ในฤดูหนาวการบังคับให้น้อมบนขนถือเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้ ผักสดมีวิตามินและแร่ธาตุที่มีค่าซึ่งร่างกายต้องการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงความคืบหน้าของไวรัสเมื่อภูมิคุ้มกันของมนุษย์อ่อนแอลง เหนือสิ่งอื่นใดเช่นของขวัญในฤดูใบไม้ผลิเจือจางอาหารเทศกาลกับลักษณะรสชาติและกลิ่นหอมอร่อยของพวกเขา นี่คือการเพิ่มยอดเยี่ยมสำหรับผลงานการทำอาหารทอดและตุ๋น สลัดใน บริษัท ที่มีสีเขียวได้รับชีวิตใหม่อย่างสมบูรณ์ เพื่อให้ต้นหอมบนปากกาที่บ้านประสบความสำเร็จคุณจำเป็นต้องรู้ถึงเทคโนโลยีของกระบวนการนี้รวมทั้งคุณสมบัติของพันธุ์ที่เลือก การเตรียมวัสดุ ก่อนอื่นคุณต้องเลือกความหลากหลายซึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถและความชอบของครอบครัว บางชนิดของหัวหอมเป็นลูกผสมดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องมีเงื่อนไขพิเศษ สิ่งสำคัญในกระบวนการปลูกคือความอุดมสมบูรณ์ของดินตลอดจนเทคโนโลยีทางการเกษตรที่เลือก หากต้องการขยายวัฒนธรรมคุณสามารถ: ขี้เลื่อย; ไฮโดรโปนิ; ดินที่มีปุ๋ย ทุกอย่างเริ่มต้นด้วยการเตรียมวัสดุสำหรับปลูก ต้องทำอย่างถูกต้องและทันเวลา สถานที่ควรจะสว่างขึ้น มิฉะนั้นเขียวที่ปลูกแล้วจะถูกปกคลุมด้วยจุดสีเหลือง อุณหภูมิในห้องไม่ควรต่ำกว่า 23 องศาเซลเซียสเนื่องจากพวงอ่อนมาก ภาชนะควรทำด้วยไม้หรือพลาสติก เพื่อความสะดวกพวกเขาจะซ้อนกัน งานเตรียมการสำหรับการบังคับหัวหอมบนกรีนเริ่มต้นด้วยสิ่งต่อไปนี้: การเลือกหลอดไฟที่มีคุณภาพดี – ไม่มีการเน่าและความเสียหาย กระบวนการแช่ที่ช่วยเร่งการงอก; ตัดท็อปส์ซูเพื่อให้ออกซิเจนเข้าสู่ไต (1/4 ส่วนของผลรวม) แต่ไม่ควรทำในตัวอย่างที่แตกออก เหมาะสำหรับปลูกหลอดไฟควรจะแน่นและยืดหยุ่น ในครรภ์มีสุขภาพดีเครื่องชั่งน้ำหนักเป็นประกายรูปร่างเป็นได้และไม่มีการเน่าเปื่อย แช่หลอดไฟที่เลือกไว้ในน้ำอุ่น (ไม่เกิน 30 ° C) ขั้นตอนนี้จะช่วยลดระยะเวลาพักผ่อนของไต เวลาในการแช่คือ 12 ชั่วโมง หลังจากนั้นพวกเขาจะต้องถูกนำออกและแห้งอย่างถูกต้อง ขี้เลื่อย ในบางกรณีผู้เชี่ยวชาญแนะนำให้ทำหัวหอมสำหรับปากกาบนขี้เลื่อย ลักษณะเด่นของวิธีนี้คือโครงสร้างที่มีรูพรุนได้อย่างรวดเร็วผ่านน้ำ ดังนั้นพื้นผิวควรจะรดน้ำอย่างช้าๆ ก่อนที่จะปลูกอนุภาคไม้ควรได้รับการรักษาด้วยน้ำเดือดเพื่อฆ่าเชื้อวัสดุ เป็นผลให้ฟุ่มเฟือขี้เลื่อยและกลายเป็นปุย มันไม่จำเป็นที่จะแช่หลอดไฟเป็นเวลา 3-4 […]
พันธุ์พริกป่นหนาหนาแน่นพร้อมภาพและคำอธิบาย
ด้วยการคัดเลือกพันธุ์พริกหวานที่มีผนังหนาสำหรับกระท่อมฤดูร้อนของคุณคุณสามารถให้ครอบครัวได้รับผลไม้แสนอร่อยและมีสุขภาพดีตลอดทั้งปี สลัดกระป๋องและซอสกระป๋องและสลัดกระป๋องจานเด็ดพริกไทยยัดไส้ผัดพริกสด มาถึงอเมริกาจากอเมริกากลางพริกหวานไม่เหมาะกับสภาพอากาศในรัสเซียอย่างสิ้นเชิง ในเขตภูมิอากาศที่รุนแรงส่วนใหญ่จะให้ความสำคัญกับต้นพันธุ์ต้นและกลางสุก ในกรณีนี้ผลผลิตที่ดีที่สุดสำหรับพันธุ์สุกก่อน พันธุ์ต่อมาจะปลูกเพื่อการเก็บเกี่ยว พ่อพันธุ์แม่พันธุ์พยายามที่จะสร้างความต้านทานต่ออุณหภูมิต่ำพันธุ์ไม่โอ้อวดของสีที่แตกต่างกับรสชาติที่ยอดเยี่ยม การเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์สามารถทำได้เฉพาะในโหมดต้นกล้าแล้วตามด้วยการเพาะปลูกในพื้นที่โล่งหรือเรือนกระจกของพริกพันธุ์ที่เหมาะสมกับสภาพของเขตภูมิอากาศของคุณ อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ เนื้อหา พันธุ์ของพริกไทยสำหรับ dachas ของเบลารุส พริกไทยหนาหนาแน่นในเกรตใกล้มอสโก พริกหวานในพื้นที่ชานเมืองของไซบีเรียและเทือกเขาอูราล การคัดเลือกภาพถ่ายของพันธุ์ที่ดีที่สุดของพริกไทยหนากำแพง พันธุ์ของพริกสำหรับกระท่อมของเบลารุส พ่อพันธุ์แม่พันธุ์นำพันธุ์ที่ดีเยี่ยมของพริกหวานหนาผนังสำหรับเบลารุส ผู้อยู่อาศัยในภูมิภาคเมกและเบรสต์ในวันนี้มีโอกาสที่จะปลูกพริกไทยหนาขึ้นในพื้นที่เปิดโล่งเก็บเกี่ยวผลผลิตที่ดี ในพื้นที่อื่น ๆ พริกไทยปลูกได้ดีที่สุดภายใต้ฟิล์ม ของพันธุ์ต้นเกรด “Alesya” และ “Boogi” พิสูจน์ให้ยอดเยี่ยม พุ่มไม้ที่เจริญเติบโตต่ำให้ผลไม้ที่น่าตื่นตาตื่นใจอร่อยที่มีความหนาของผนัง 7-8 มม. คุณสามารถใช้ในช่วงอายุทางเทคนิคของพริกเขียวชอุ่มหรือรอให้เต็มที่และสีแดงสด “Cube” สีแดงและสีเหลืองให้การเก็บเกี่ยวที่สมบูรณ์แบบบนดินแดนเบลารุส รสชาติของผลไม้ไม่ปล่อยให้ใครไม่แยแส น้ำหนักของพริกไทยหนึ่งสามารถไปถึง 250 กรัม Lecho ของความหลากหลายของสีเหลืองและสีแดงมีรสชาติผิดปกติซึ่งเป็นที่ชื่นชมโดยนักชิม การเก็บเกี่ยวสามารถขนส่งได้ในระยะทางไกลและเก็บไว้ พันธุ์พริกไทยหนาแน่น “Parnassus” หมายถึงพันธุ์ที่สุกปานกลาง ผลไม้ในรูปของก้อนหรือหัวใจขนาดใหญ่เมื่อสุกจะได้สีเหลืองส้ม กำแพงหนาไม่เกิน 10 มม. มีความหนาแน่นมีกลิ่นหอมและมีรสชาติที่ดี เหมาะสำหรับอาหารสดและอาหารกระป๋อง ไฮบริด “Master” มีลักษณะความอดทนเพื่อเอาชนะการเปลี่ยนแปลงของโรคและอุณหภูมิ เมื่อสุกเต็มที่ผลจะมีสีแดงเข้ม พริกขี้หนูรูปกรวยจะยัดไส้ได้ดีบรรจุกระป๋องและใส่ลงในสลัด “โกตาเด้น”, […]
ภาพและคำอธิบายของพันธุ์องุ่นสำหรับปลูกในเขตชานเมือง
องุ่น – นี่เป็นวัฒนธรรมที่ยาวนานและต้องดูแลผู้ดูแลสวน องุ่นที่กำลังเติบโตในพื้นที่ชานเมืองมีความซับซ้อนเนื่องจากไม่ง่ายที่จะจัดสรรพื้นที่ว่างให้เป็นเถาองุ่นในพื้นที่ขนาดเล็กเพียงพอที่จะให้แสงและความร้อนเพียงพอสำหรับยอด เมื่อเลือกพันธุ์องุ่นสำหรับบริเวณทุ่งนาหนึ่งต้องดำเนินการต่อจากสภาพภูมิอากาศและที่สำคัญที่สุดคือจากลักษณะทางชีววิทยาของพืช องุ่นชอบที่จะเติบโตในด้านที่มีแดดและไม่ทนต่อการแรเงาคงที่ เมื่อปลูกในพื้นที่ชานเมืองของพุ่มไม้จะดีกว่าเพื่อหาสถานที่ด้านทิศใต้และให้พืชมีการป้องกันจากลม สำหรับองุ่นส่วนใหญ่จะทนร้อนและสามารถประสบในช่วงฤดูหนาวหรือน้ำค้างฤดูใบไม้ผลิ Vinograd ต้องได้รับการรักษาที่เหมาะสมจากโรคและศัตรูพืชที่ทำให้เกิดความเสียหายต่อพืชผล สิ่งสำคัญคือการเลือกองุ่นพล็อตที่มีดินที่เหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตการระบายน้ำที่ดีและร้อนขึ้น ถ้าชาวสวนประสบความสำเร็จในการสร้างสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายสำหรับพุ่มไม้ที่ปลูกแล้วเราสามารถคาดหวังให้ได้ผลผลิตที่สูงและมีคุณภาพสูง แต่ยังเลือกสำหรับการเพาะปลูกองุ่นพันธุ์ควรจะบึกบึนมากผลผลิตและง่ายต่อการดูแล องุ่น Isabella และเป็นหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดและบึกบึนพันธุ์พันธุ์ในศตวรรษที่สิบแปดในประเทศสหรัฐอเมริกา, Isabella องุ่นเจริญเติบโตได้ดีและผลไม้หมีในความหลากหลายของพื้นที่ที่มีสภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกันและดิน โดยเฉลี่ยแล้วจากการเปิดไตไปจนถึงผลสุกที่มีผลกลมสีน้ำเงินเข้มจะผ่านจาก 130 ถึง 150 วัน องุ่นชนิดนี้เป็นของตารางทางด้านเทคนิคซึ่งสามารถทนหนาวหนาวได้ง่ายและสามารถปลูกได้โดยไม่มีที่พักพิงเพิ่มเติมซึ่งสามารถทนต่อโรคและ phylloxera ได้มากที่สุด เนื่องจากความไม่โอ้อวด Isabella มักใช้สำหรับทำสวน ตามรายละเอียดและภาพถ่ายองุ่นชนิดนี้ในเขตชานเมืองแสดงให้เห็นถึงอัตราการเติบโตที่สูง เพื่อไม่ให้ลดความหนาแน่นมากเกินไปของพุ่มไม้ที่เอื้อต่อการพัฒนาของโรคราน้ำค้างและยอดช้าสุกและการสะสมของผลเบอร์รี่น้ำตาลเถาภายใต้การตัดแต่งกิ่งในช่วงฤดูร้อน ในพื้นที่ชานเมืององุ่น Isabella ให้กระจุกทรงกระบอกหนาแน่นชั่งน้ำหนัก 140-200 กรัมและประกอบด้วยเบอร์รี่รสเปรี้ยวหวานรสเคลือบบานสีฟ้า องุ่นของอามูร์ องุ่นอามูร์ที่ปลูกในหลายหลังคาเรือนเป็นจำนวนมากเช่น Isabella ของ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นิยมในภาคเหนือของพันธุ์ที่ปลูกของพืชโอ้อวดนี้ได้รับจากการข้ามของพืช Far East ป่าหาสถานที่ในแถบภาคกลางของรัสเซีย จากบรรพบุรุษป่า Amur องุ่นตามคำอธิบายและภาพที่เอาความต้านทานน้ำค้างแข็ง, องุ่นทนต่อความหนาวเย็นถึง -40 ° C, ความสูงและความเร็วของการก่อตัวของหน่อใหม่ ต้นไม้ชนิดหนึ่งของพืชชนิดนี้สามารถไต่ได้ถึง 30 เมตรโดยไม่มีข้อ […]
เป็นอันตรายต่อด้วงแมลงด้วงและมีมาตรการต่อสู้กับมันในสวนและในบ้าน
แมลงด้วงด้วงเป็นแมลงที่แพร่หลายของไม้สามารถทำลายพื้นที่ขนาดใหญ่ของต้นไม้ในสวนและป่าในระยะเวลาสั้น ๆ เขาทำอันตรายอย่างมากต่ออาคารไม้ รายละเอียดของแมลง ด้วงด้วงมีมากกว่า 3 พันชนิดมากกว่า 200 ชนิดอาศัยอยู่ในรัสเซีย ปรสิตส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ใต้เปลือกไม้ แมลงเต่าทอง – แมลงเต่าทองสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มขนาดเล็กที่ส่วนท้ายของร่างกายมีลักษณะเอียงซึ่งทำหน้าที่ในการกำจัดเศษไม้ มุมเอียงล้อมรอบด้วยรอยบุบจะมองเห็นได้ชัดเจนในภาพของด้วง ตามคำอธิบายนี้เปลือกด้วงเป็นสิ่งที่ง่ายต่อการจดจำ ตัวเมียแทะใต้เปลือกนอกและวางไข่ ตัวอ่อนจะฟักและเริ่มที่จะมดลูกทั้งสองด้าน แต่ละขั้นตอนของตัวอ่อนจะสิ้นสุดลงด้วยห้องที่โตขึ้นซึ่งตัวอ่อนเป็นตัวอ่อน แมลงเต่าทองโผล่ออกมาจากแมลงเต่าทองและบินออกไป เป็นเวลา 1 ปี 2 ปี สิ่งที่เป็นอันตรายต่อด้วงของเปลือกไม้มีอะไรบ้าง? สำหรับต้นไม้และอาคารไม้ทั้งผู้ใหญ่และเด็กอ่อนเป็นอันตราย ความเสียหายที่ใหญ่ที่สุดเกิดจากตัวอ่อนเมื่อพวกเขากินอาหารบนไม้ตลอดเวลาจนกว่าจะหายขาดได้เต็มที่ เพียงไม่กี่ตัวอ่อนต่อปีสามารถนำต้นไม้ผู้ใหญ่ไปสู่ความตายได้ แมลงเต่าทองด้วงในบ้านสามารถสร้างความเสียหายให้กับโครงสร้างที่รับน้ำหนักเพื่อให้อาคารที่มีรูปร่างแข็งแรงสามารถยุบลงได้ นอกเหนือไปจากการเดินป่าหลายชนิดตัวอ่อนจะมีสปอร์ของเชื้อราซึ่งช่วยเร่งการทำลายโครงสร้างหรือต้นไม้ วิธีการตรวจสอบว่ามีต้นไม้ติดเชื้อด้วงหรือไม่ เป็นเรื่องยากสำหรับผู้ที่ไม่เชี่ยวชาญในการทำเช่นนี้ โดยปกติแล้วกิจกรรมของด้วงเปลือกจะสังเกตได้จากการเจาะแป้งรอบ ๆ รากของต้น แต่น่าเสียดายที่มันจะถูกล้างออกหลังจากที่ฝนตกครั้งแรก มันเป็นสิ่งจำเป็นในการตรวจสอบเป็นระยะ ๆ ต้นไม้ในสวนทำเครื่องหมายที่เมล็ดแรกของการขุดเจาะแป้งบนใบหรือการยื่นออกมาของลำต้นการพัฒนาช้าใบเล็กแห้งแต่ละสาขา ในการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดคุณสามารถหารอยเปื้อนของเรซินที่สดและรูบินในเปลือกไม้ได้ อาการเหล่านี้ทั้งหมดควรระบุถึงการติดเชื้อของต้นไม้ด้วยด้วงเปลือกต้น ภายในโครงสร้างไม้สัญญาณแรกของการตั้งรกรากโดยด้วงเปลือกไม้จะง่ายต่อการตรวจจับเนื่องจากแป้งที่เจาะจะไม่ถูกล้างออกไป ในภาพด้านล่างการเคลื่อนไหวของศัตรูพืชเดียวสามารถมองเห็นได้ แต่ไม้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก: ถ้ากำแพงล็อกในบ้านถูกตัดแต่งจากภายในตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอล็อกในห้องใต้หลังคาและในใต้ดิน เมื่อสงสัยแรกลบวัสดุตกแต่งทั้งหมดและตรวจสอบอย่างละเอียดเพดานผนังและพื้น การปรากฏตัวของการเคลื่อนไหวแยกกันบนพื้นผิวของท่อนซุงแสดงให้เห็นว่าจากด้านในพวกมันอาจเสียหายอย่างสิ้นหวัง ในกรณีเช่นนี้ควรดำเนินมาตรการเร่งด่วนเพื่อช่วยบ้าน ทำลายด้วงเปลือกไม้ในบ้าน คุณสามารถบันทึกบ้านจากการถูกทำลายและทำลายศัตรูพืชได้หลายวิธี: รักษาไม้ทุกชนิดด้วยอุปกรณ์ป้องกันพิเศษ ใช้วิธีการที่เป็นที่นิยม – ดีเซลน้ำมันก๊าด solidol; […]
สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ใน Urals และภูมิภาคมอสโก – ชนิดของพืชที่ปลูกโดยต้นกล้าเมล็ดหว่านในเดือนมีนาคม
หว่านเมล็ดพันธุ์ต้นกล้าในสภาพภูมิอากาศที่เย็นและตัวแปรที่โรงงานไม่ได้เป็นความร้อนที่เพียงพอสำหรับการพัฒนาขั้นสุดท้ายและการเจริญเติบโตจะเริ่มขึ้นในกุมภาพันธ์-มีนาคม หากกุมภาพันธ์โดดเด่นด้วยการปลูกเมล็ดพืชที่งอกนานเกินไปและมีความยาวฤดูการเจริญเติบโตพอมีนาคมเป็นที่ยอมรับได้ของการหว่านเมล็ดพันธุ์ต้นของผักและดอกไม้ซึ่งยังคงต้องการที่จะสนุกกับการสิ้นสุดของฤดูร้อน สภาพภูมิอากาศตามธรรมชาติของเทือกเขาอูราลและมอสโกมีลักษณะฝนตกหนักและอุณหภูมิต่ำฤดูร้อนไม่ร้อน ถ้าเราพิจารณาภูมิภาคของ Urals แล้วในอาณาเขตของตนมีสภาพภูมิอากาศแปรปรวนซึ่งเป็นสาเหตุของพื้นที่แห้งเกินไปหรือเปียกเกินไป เขตชานเมืองมีสภาพอากาศอบอุ่นมากขึ้นซึ่งเป็นสาเหตุของฤดูร้อนที่สั้น ดังนั้นเลือกพืชที่หว่านต้นกล้าในภูมิภาคเหล่านี้ก็เป็นสิ่งจำเป็นขึ้นอยู่กับลักษณะของตัวเองของผักและดอกไม้ไปในที่สุดได้รับอัตราผลตอบแทนที่ต้องการให้การดูแลที่เหมาะสมสำหรับพวกเขาตลอดระยะเวลาการเจริญเติบโตของการพัฒนาและติดผล ช่วงครึ่งแรกของเดือนมีนาคมสงวนไว้สำหรับการเพาะปลูกพืชผักซึ่งระยะเวลาการเจริญเติบโตของพืชจะสูงกว่าต้นของพืช แต่ช่วงครึ่งหลังของเดือนนี้สงวนไว้สำหรับพันธุ์ผักในช่วงต้น เดือนมีนาคมมีลักษณะเป็นวันอันยาวนานซึ่งเป็นสาเหตุของแสงธรรมชาติที่เพียงพอสำหรับหน่อดอกและจะช่วยลดการใช้แสงเทียมเพื่อสร้างกระบวนการสังเคราะห์แสงที่มีประสิทธิภาพ อ่านบทความ: เมื่อปลูกต้นมะเขือเทศ? ที่อาศัยอยู่ในช่วงฤดูร้อนของ Urals และภาคมอสโกจะเริ่มต้นการทำงานตามฤดูกาลของพวกเขา? ส่วนใหญ่มักจะปลูกองุ่นแรก ผักที่ต้องการความร้อนมีระยะเวลาการเจริญเติบโตของพืชประมาณหนึ่งร้อยวันดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับผลไม้โดยไม่ต้องต้นกล้า ในเขต Urals และ Moscow suburbs พันธุ์ลูกผสมที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพการเจริญเติบโตที่หนาวเย็น – Giselle กษัตริย์แห่งตลาดกษัตริย์แห่งเหนือ Swan Lake Sadko Marzipan – มีการจัดตั้งกันอย่างแพร่หลาย มะเขือม่วงจะหว่านในกลางหรือปลายเดือนมีนาคมมักจะยี่สิบ – สามสิบของเดือน วัฒนธรรมนี้มีความสำคัญมากต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรากดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้การดองของต้นกล้าเมล็ดพันธุ์ทันทีควรจะหว่านในภาชนะที่แยกต่างหาก ในดินต้นกล้ามะเขือพ่นจะปลูกในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม มะเขือเทศมีความร้อนไม่น้อยกว่ามะเขือยาวและปลูกในปลายเดือนมีนาคม ธรรมชาติผลผลิตที่ดีที่สุดให้ลูกครึ่ง นี่คือบางส่วนที่ไม่โอ้อวดที่สุด: รถรับส่ง, ระเบิด, ยักษ์สีชมพู, อาหารอันโอชะกรุงมอสโก, Blagovest F1, Newcomer RO ต้นกล้ามะเขือเทศในระหว่างการเพาะปลูกหลายครั้งขึ้นอยู่กับหยิบปลูกในดินในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม ควรสังเกตว่าต้นกล้าเดือนมีนาคมจะแข็งแรงกว่าต้นกล้าในเดือนกุมภาพันธ์เนื่องจากดูดซับแสงธรรมชาติมากขึ้นและมีการตั้งโปรแกรมเพื่อให้ได้ผลผลิตสูง ไม่จัดการการเจริญเติบโตของต้นกล้ามีนาคมในเทือกเขาอูราลและในเขตชานเมืองโดยไม่ต้องพริกหวานรักสำหรับงวดตั้งแต่หยอดเมล็ดที่จะเก็บเกี่ยวเป็นหนึ่งร้อยห้าสิบวัน ชั้นประถมศึกษาปีที่แนะนำเพิ่มเติมสำหรับภูมิภาคมอสโก – Rhapsody, […]
รูปถ่ายที่มีคำอธิบายของพันธุ์วอลนัท
วอลนัทเป็นพืชที่มีคุณค่าซึ่งปลูกในปริมาณมากในเอเชียกลางและยูเครนในตอนใต้ของรัสเซียในมอลโดวาและในดินแดนของเบลารุส แม้แต่ในยุคของสหภาพโซเวียตก็มีพันธุ์วาเลนซ์จำนวนมากที่ให้ผลผลิตสูงความทนทานต่อน้ำค้างแข็งที่ยอดเยี่ยมและการจำหน่ายตามอำเภอใจได้รับการพิสูจน์แล้ว วันนี้พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ของประเทศต่างๆดำเนินงานนี้ต่อไปดังนั้นช่วงพันธุ์ที่น่าสนใจสำหรับชาวสวนจึงได้ขยายตัวอย่างมาก วอลนัทเหมาะภาพและคำอธิบาย ในหมู่พันธุ์รัสเซียของวอลนัทมีค่ามาก แต่เพียงอุดมคติก็สามารถที่จะพิชิตสวนของเขตดินแดนสีดำภูมิภาคของกลางและล่างโวลก้าและแม้กระทั่งบางพื้นที่ของดินแดนนอกโลกสีดำ เหตุผลสำหรับความนิยมดังกล่าวเป็นความต้านทานที่ดีเยี่ยมกับความหนาวเย็นความแน่นของมงกุฎซึ่งไม่สูงกว่า 5 เมตรและผลผลิตได้อย่างรวดเร็วของพืช ตามที่เห็นในภาพวอลนัทไอเดียลเริ่มเกิดผลเป็นปีแรกหรือปีที่สองหลังจากปลูกต้นกล้าในดิน วอลนัทสามารถทนต่อน้ำค้างแข็งได้ถึง 30-35 องศาเซลเซียส ฤดูหนาวได้รับการยอมรับอย่างดีไม่เพียง แต่โดยเปลือกและไม้ยืนต้น แต่ยังโดยหน่อของปีที่ผ่านมา หากสแน็ปเย็นและสามารถทำให้เกิดความเสียหายกับพันธุ์นี้ได้แล้วในช่วงฤดูใบไม้ผลิในช่วงน้ำค้างที่เกิดขึ้นอีก ในกรณีนี้ตำแหน่งช่วยให้ดอกบานใหม่ช่อดอกยาวขึ้นทำให้เกิดการสูญเสียดอกตูมในเดือนพฤษภาคม การเก็บเกี่ยวรวมกันเป็นแปรงรูปไข่รีนที่มีน้ำหนัก 10-12 กรัมจะเก็บเกี่ยวได้ตั้งแต่กลางเดือนกันยายน นิวเคลียสขนาดใหญ่มีน้ำหนักมากกว่าครึ่งหนึ่ง เปลือกของวอลนัทนี้บาง, แยกออกจากแกนได้อย่างง่ายดาย วอลนัทยักษ์ อีกพันธุ์หนึ่งที่ได้รับความนิยมสำหรับชาวสวนชาวรัสเซียคือวอลนัทไจแอนท์ชื่อสำหรับผลไม้ขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักมากถึง 35 กรัม ผลผลิตนี้อยู่ใกล้กับพันธุ์ก่อนหน้า ต้นไม้มีขนาดค่อนข้างกะทัดรัดและมงกุฎที่ยาวเหยียดยาวไม่เกิน 5-7 เมตร Grade Giant สามารถทนต่อโรคทั่วไปของวอลนัทไม่กลัวฤดูหนาวของรัสเซียที่รุนแรงและมีความชุ่มชื้นปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการ วอลนัทชั้น Graceful การเก็บเกี่ยวพืชผลไม้ถั่วของแถบภาคกลางถูกขัดขวางโดยพืชนานาพันธุ์และความกลัวต่อสภาพอากาศหนาวเย็น ขอบคุณการทำงานของพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ได้เกิดขึ้นที่แก้ปัญหาทั้งสองของปัญหาเหล่านี้ เหล่านี้ในช่วงต้นชนิดไม่โอ้อวด ได้แก่ วอลนัทสง่างามซึ่งมีคุณภาพที่ดีเยี่ยมและผลไม้รสหวานมีอยู่แล้วในช่วงกลางของเดือนกันยายนพร้อมสำหรับการเก็บ ในกรณีนี้ต้นไม้: ไม่กลัวความแห้งแล้งและโรคทั่วไป ไม่ค่อยได้รับผลกระทบจากศัตรูพืช มงกุฎเรียงรายไปด้วยความสูงไม่เกิน 5 เมตรสามารถให้บริการได้อย่างง่ายดายในสวนส่วนตัว อย่างไรก็ตามเมื่อได้ผลผลิตสูงถึง 20 กิโลกรัมจากต้นไม้พืชไม่ได้รับความทุกข์ทรมานจากน้ำค้างในระหว่างที่ไตได้รับผลกระทบกิ่งก้านและลำต้นต้องทนทุกข์ทรมาน การเก็บเกี่ยววอลนัท ต้นไม้ของความหลากหลายนี้เติบโตได้ถึง 6 เมตรความสูงไม่โอ้อวดกับสภาพการเพาะปลูกและไม่หนาวเย็นแม้ในสภาพรุนแรง […]
พันธุ์ของลูกเกดสีแดง
ลูกเกดแดง – ชื่นชอบโดยหลายวัฒนธรรมที่มีแนวโน้มซึ่งมีผลผลิตประจำปีที่มีเสถียรภาพความไม่โอ้อวดหายากรสชาติที่มีคุณภาพสูง ผลผลิตเฉลี่ยของพันธุ์ที่ดีที่สุดของลูกเกดสีแดงเป็นเกือบสองเท่าของราสเบอร์รี่และลูกเกดดำและลำดับความสำคัญสูงกว่าของมะยมและสตรอเบอร์รี่ ผลเบอร์รี่ของเธอประกอบด้วยวิตามินซีกรดอะมิโนสารประกอบ P-active และ coumarins ชนิดของลูกเกดนี้เข้าสู่วัฒนธรรมมากก่อนหน้านี้กว่าลูกเกดดำและคุ้มค่าของมันยังคงครอบครองสถานที่ที่คุ้มค่าในนั้น ลูกเกดแดงเป็นที่นิยมในหลายประเทศทั่วโลก เพาะปลูกในประเทศสหรัฐอเมริกาอังกฤษไอซ์แลนด์เยอรมนีสาธารณรัฐเช็กโปแลนด์สโลวะเกียเอสโตเนียลัตเวียเนเธอร์แลนด์และไม่เพียงเฉพาะในสวนส่วนตัวเท่านั้น แต่ยังเป็นวัฒนธรรมอุตสาหกรรม ในรัสเซียลูกเกดสีแดงใช้พื้นที่เล็ก ๆ ของพื้นที่ พื้นที่ปลูกไม้พุ่มนี้ในเทือกเขาอูราลและไซบีเรียยังมีขนาดเล็ก อย่างไรก็ตามตัวบ่งชี้ด้านเทคโนโลยีและรสชาติของมันทำให้ลูกเกดสีแดงเป็นหนึ่งในสถานที่แรกที่มีพืชสวนชั้นหนึ่ง ลูกเกดแดงครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่จากยุโรปในรัสเซียไปยังคาบสมุทรโคลาและไซบีเรีย ทำปฏิกิริยากับความร้อนความชื้นน้ำค้างแข็ง ความต้านทานน้ำค้างแข็งและความแห้งแล้งสูงรวมกับความต้านทานต่อการทำให้ป่นปี้ ต่อต้านลมแรงมาก มันไม่จำเป็นสำหรับคุณสมบัติของดิน แต่ชอบ chernozems ดินเหนียว loamy และหนัก อ่านบทความ: การดูแลและการปลูกของลูกเกดโกลเด้น! พันธุ์ที่ดีที่สุดของลูกเกดสีแดง พันธุ์ลูกเกดชนิดนี้มีความสามารถในการผูกผลเบอร์รี่กับเกสรของตัวเองเป็นจำนวนมาก นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุของความนิยมที่เป็นเอกลักษณ์ มันไม่จำเป็นต้องมีแมลงที่ก่อให้เกิดการผสมเกสรดอกไม้วัฒนธรรมนี้เป็นตัวการให้ปุ๋ยซึ่งจะช่วยให้สามารถดำรงตำแหน่งเป็นเอกในภูมิภาคตะวันออกของประเทศได้ ผลเบอร์รี่ที่ใหญ่ที่สุดของลูกเกดสีแดงสามารถสังเกตได้ในพันธุ์เช่น: ความงามของ Ural, Rondom, Ilyinka, Obskiy sunset, Viksne, Asora รสชาติที่ดีที่สุดมีอยู่ในพันธุ์ลูกเกดแดง: ของที่ระลึกอูราล, เนื้อแดง, ต้นหวาน เนื้อหาที่สำคัญที่สุดของวิตามินซีสามารถพบได้ในผลเบอร์รี่ลูกเกด: Chulkovskaya, Vika, Gazelle, Zarya Zapolyarya, Niva, Osipovskaya, Rote […]
การทบทวนสายพันธุ์ที่ดีที่สุดของแตงกวาที่ผสมเกสรตัวเอง
ประวัติความเป็นมาของการพัฒนาวัฒนธรรมผักนี้มีมานานกว่า 6,000 ปี ใครบางคนเรียกโรงงานนี้ว่าผักคนหนึ่งคือ “ผลไม้เทียม” คนสมัยก่อนรู้ถึงสรรพคุณทางยาและใช้เนื้อของพืชนี้เพื่อทำความสะอาดร่างกาย หลังจากทั้งหมดมีมากกว่า 70% ของน้ำ “ผลไม้” ของมันถูกนำมาบริโภคแบบดั้งเดิมเช่นเดียวกับที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเมื่อมีสีเขียว พวกเขาปรับปรุงการเผาผลาญอาหารในร่างกายส่งเสริมความอยากอาหารดีขึ้นปรับปรุงการทำงานของหัวใจและไต แตงกวาเป็นที่รักของหลาย – สดกระป๋องดองในสลัดและเช่นเดียวกับที่ พันธุ์ของแตงกวาด้วยตนเองผสมเกสร เป็นเวลานานของการดำรงอยู่ของแตงกวาพันธุ์จำนวนมากของวัฒนธรรมนี้ถูกฟัก: ไฮบริด, ไฮบริด, ขนาดกลาง, ผลไม้ขนาดใหญ่, ผักชีฝรั่งและอื่น ๆ อีกมากมาย ภายในเขตแดนของแต่ละความหลากหลายมีการแบ่งเป็นชาย, หญิงและผสมของวัฒนธรรมนี้ ส่วนนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับชาวสวน – ควรเลือกพันธุ์ที่หลากหลาย ในวัสดุเมล็ดพันธุ์แบบสุ่มส่วนใหญ่ที่ชาวสวนได้รับจากแตงกวาเมล็ดมียาที่ลักษณะเด่นของเพศชายและเพศหญิงจะมีอิทธิพลเหนือกว่า ดังนั้นในขั้นตอนของการผสมพันธุ์ผึ้งจะต้อง แตงกวาที่ทำให้เกิดมลพิษในตัวเองถือว่ามีประสิทธิผลมากขึ้น พวกเขามีทั้งอวัยวะสืบพันธุ์เพศชายและเพศหญิงในดอกไม้ ดังนั้นความน่าจะเป็นของการงอกและการปรากฏตัวของผลไม้ในพืชดังกล่าวจะสูงขึ้นมาก เมล็ดพันธุ์ของแตงกวาสำหรับเรือนกระจกควรได้รับการคาดหวังว่าควรผสมด้วยตนเองนั่นคือพืชมีคุณสมบัติทั้งชายและหญิง ด้วยวิธีนี้คุณจะสามารถบันทึกครั้งต่อไปได้ แตงกวาแตกต่างกันในรสชาติของพวกเขาบางส่วนจะดีกว่าสำหรับการรับประทานอาหารสดและดีในสลัดพันธุ์อื่น ๆ มีการอบรมเฉพาะสำหรับการบรรจุกระป๋อง ในหลาย ๆ ด้านจะพิจารณาจากชนิดของพันธุ์ แตงกวาที่ผสมเกสรตัวเองเร็วกว่าซื้อมาช้ากว่าปลายเดือน ส่วนใหญ่มักจะมีการบริโภคสด กลางและปลายเป็นสากลมากขึ้น แตงกวาขัดเองสำหรับพื้นผิวที่เปิดโล่ง เพาะเลี้ยงแตงกวาพ่นตนเองสำหรับพื้นดินเปิดเป็นเรื่องง่าย! การปลูกเมล็ดในพื้นที่เปิดเป็นรูปแบบดั้งเดิมของการเพาะปลูกพืชนี้ ดังนั้นคุณจึงสามารถเพาะพันธุ์แตงกวาผสมเทียมได้มากที่สุด การดูแลแตงกวาด้วยตนเองสำหรับพื้นที่เปิดโล่งไม่ใช้ค่าใช้จ่ายเท่าไรสำหรับเรือนกระจก ในทางตรงกันข้ามปริมาณการเก็บเกี่ยวมีขนาดเล็กลงหลายเท่า แตงกวาเหล่านี้ต้องการความร้อนและน้ำเพียงพอ พันธุ์แตงกวาที่ผสมเกสรตัวเองเป็นพันธุ์แท้มากที่สุด แต่ก็มีพันธุ์ที่มีไว้สำหรับปลูกในพื้นที่เปิดและที่กำบัง เหล่านี้เป็นพันธุ์เช่น […]
พันธุ์มะเขือเทศสำหรับเรือนกระจก
การผลิตมะเขือเทศในสภาพเรือนกระจกช่วยให้สามารถเก็บเกี่ยวผลไม้ได้ตลอดทั้งปีในภูมิภาคต่างๆของรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคที่มีช่วงฤดูร้อนสั้น ๆ เช่น Urals และ Siberia การก่อสร้างโครงสร้างเหล่านี้และเนื้อหามีความเกี่ยวข้องกับต้นทุนที่สูงดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้พันธุ์มะเขือเทศที่ดีที่สุดสำหรับเรือนกระจก อ่านบทความเดียวกัน: เมื่อปลูกต้นมะเขือเทศ? คุณสมบัติของพันธุ์พืชเรือนกระจกของมะเขือเทศ เพื่อตรวจสอบว่ามะเขือเทศปลูกในเรือนกระจกคุณจำเป็นต้องรู้ลักษณะพื้นฐานของพวกเขา เป็นที่พึงปรารถนาที่จะเลือกมะเขือเทศเรือนกระจกซึ่งพันธุ์ที่ควรมีคุณสมบัติดังกล่าว: การถ่ายโอนเงื่อนไขอุณหภูมิที่ต่างกัน. ภายใต้ฝาครอบอุณหภูมิจะขรุขระขึ้น ในตอนกลางวันเรือนกระจกที่ปิดสนิทนั้นร้อนอุณหภูมิอาจเพิ่มขึ้นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับพืช ในเวลากลางคืนโดยไม่ต้องเพิ่มความร้อนเพิ่มเติมเรือนกระจกลดอุณหภูมิลงอย่างรวดเร็วลดอุณหภูมิทำให้เกิดความเครียดสำหรับมะเขือเทศ ไม่หลากหลายสามารถผูกผลไม้ในเงื่อนไขดังกล่าว การเพาะปลูกแบบเร่งรัด. ในช่วงฤดูร้อนเรือนกระจกยังคงเปิดตลอด 24 ชั่วโมงเนื่องจากอุณหภูมิของสภาพแวดล้อมจะเอื้ออำนวยต่อการเจริญเติบโตของมะเขือเทศ กับปัจจุบันของอากาศในเรือนกระจกได้รับเชื้อราของเชื้อโรคเชื้อราซึ่งอาจมีผลต่อพืช ควรมีการเก็บเกี่ยวก่อนเริ่มมีอาการ การเก็บเกี่ยวต้นเร็ว. ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับเมื่อต้นฤดูมีความต้องการสูงและมีราคาสูงกว่า พันธุ์สุกก่อนจะช่วยให้คุณเพลิดเพลินกับผลมะเขือเทศแสนอร่อยได้เร็วถึง 3 เดือนหลังจากงอก พวกเขาชอบพันธุ์ต้นของมะเขือเทศสำหรับเรือนกระจก การขนส่งที่ดีและคุณภาพของผลไม้ในเชิงพาณิชย์. มะเขือเทศที่ปลูกต้องมีผิวที่หนาแน่นซึ่งช่วยให้สามารถขนส่งได้ในระยะทางไกล ในพื้นที่ห่างไกลภาคเหนือราคาของการผลิตเริ่มต้นสูงกว่าสถานที่ในการเพาะปลูก ผลผลิตที่เพิ่มขึ้น. การเก็บเกี่ยวที่ได้จากพันธุ์พืชนั้นเกี่ยวข้องกับการคืนค่าใช้จ่ายที่ลงทุนในการเพาะปลูกและการรับรายได้เพิ่มเติม ภูมิคุ้มกันต่อการติดเชื้อมะเขือเทศจำนวนมาก ถ้าความหลากหลายมียีนต้านทานโรคแล้วการติดเชื้อจะไม่เกิดขึ้นจากการติดเชื้อ พวกเขาชอบพันธุ์เหล่านั้นที่มียีนดังกล่าวหลายชนิด มะเขือเทศมีความแตกต่างกันโดยหลากหลายพันธุ์และลูกผสม ยากมากที่จะเลือกมะเขือเทศที่จะปลูกในเรือนกระจก คำอธิบายที่ดีที่สุดของพวกเขาสำหรับทิศทางที่แตกต่างของการใช้งานมีให้ พันธุ์ที่ดีที่สุดของมะเขือเทศสำหรับเรือนกระจก Hybrid Beautiful Lady F1 ถือเป็นหนึ่งในมะเขือเทศที่ดีที่สุดสำหรับไซบีเรียในเรือนกระจก นี้เป็นความหลากหลายในประเทศที่ทันสมัยสร้างขึ้นโดย บริษัท “Ilinichna” มันรวมความต้านทานต่อความเครียด การเก็บเกี่ยวต้นจะสุก คอลเลกชันของมะเขือเทศครั้งแรกเป็นไปได้ใน 95 วันหลังจากการเกิดขึ้น […]
ที่ไหนและอย่างไรถั่วลิสงเติบโตขึ้น
ทุกคนมีความคุ้นเคยกับรสชาติของวัยเด็กมีกลิ่นหอม, ถั่วลิสงหวานเล็กน้อยซึ่งจะมีการเพิ่มเค้กและช็อคโกแลตให้อยู่บนพื้นฐานของขนมเหล่านี้และที่รู้จักกันดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเนยถั่วลิสงสหรัฐ แต่เมื่อถั่วลิสงเติบโตขึ้นไม่ใช่ทุกคนรู้ วันนี้ถั่วลิสงเป็นพืชเกษตรที่มีคุณค่าสิงโตเป็นส่วนแบ่งของการเพาะปลูกพืชหลายประเทศในเอเชียและแอฟริกา สถานที่สำคัญอย่างไม่น่าเชื่อในระบบเศรษฐกิจและการบริโภคถั่วลิสงอยู่ในสหรัฐฯ แต่ถ้าทุกคนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมนี้ในประเทศที่ถั่วลิสงมีการเจริญเติบโตขึ้นแล้วในรัสเซียและยุโรป “ถั่วลิสง” เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผลิตภัณฑ์เท่านั้น และเป็นตัวแทนของโลกของพืชทำให้เกิดคำถามมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีความเห็นว่าถั่วลิสงคล้ายกับเฮเซลหรือวอลนัททำให้สุกในพุ่มไม้หรือแม้กระทั่งบนต้นไม้ สาเหตุของความเข้าใจผิดอย่างกว้างขวางคือชื่อที่คุ้นเคยซึ่งปรากฏในศตวรรษที่ 16-17 เป็น “ถั่วลิสง” ในความเป็นจริงถั่วลิสงมีความใกล้ชิดกับถั่วลันเตาปกติถั่วหรือถั่ว ถั่วหรือถั่ว: ถั่วลิสงมีลักษณะและเติบโตได้อย่างไร? หญ้าสีเขียวความสูง 20 ถึง 70 ซม. ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นไม้พุ่มหรือไม้ผล และผลของถั่วลิสงในถั่วจะไม่ถั่ว แต่เมล็ดที่ซ่อนอยู่ภายในฝักถั่ว โรงงานซึ่งได้รับการปลูกฝังมาหลายศตวรรษโดยประชากรในท้องถิ่นของอเมริกาใต้ในระหว่างการพัฒนาของทวีปโดยชาวยุโรปได้รับการเห็นและได้รับการประเมินผลทันทีในฐานะพืชผลทางการเกษตรที่มีแนวโน้ม วันนี้ล้านเฮกตาร์ปลูกทั่วโลกและเขตการเพาะปลูกมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ทำไมถั่วลิสงจึงสนใจ? เหตุผลที่อยู่ในคุณค่าทางโภชนาการและองค์ประกอบของถั่วลิสงความไม่โอ้อวดและผลตอบแทนที่รวดเร็วของพืช วัฒนธรรมไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นที่พืชอื่น ๆ ต้องทนทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหารและความชื้นไม่กลัวดวงอาทิตย์และยังสามารถทำได้โดยปราศจากแมลงผสมเกสร นอกจากนี้เช่นพืชตระกูลถั่วอื่น ๆ ประจำปีถั่วลิสงไม่เพียง แต่สามารถให้อาหารในดินของพวกเขา แต่ยังอุดมด้วยไนโตรเจน กิ่งก้านสาขาที่แข็งแรงหรือพืชที่ปกป้อแป้มีรากลำต้นที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น 1.5 เมตร ลำต้นที่มีด้านที่ทำเครื่องหมายไว้เป็นอย่างดีจะถูกปกคลุมไปด้วยใบ parodermorous แบ่งออกเป็นหลายรูปไข่ใบแหลมเล็กน้อย ทั้งยอดและแผ่นใบปกคลุมด้วยกองอ่อน ดอกไม้ที่มีใบเรือที่ได้รับการสนับสนุนและริมฝีปากบาง ๆ จะมีสีเหลือง ในขณะที่พืชไม่เบ่งบานมันเป็นเรื่องยากที่จะสังเกตเห็นคุณสมบัติหลักของมัน – ลักษณะและการพัฒนาของทารกในครรภ์ไม่ได้เกิดขึ้นเหนือระดับดิน แต่ภายใต้พื้นผิวของมัน ถั่วสุกสำหรับฤดูใบไม้ร่วงมีเปลือกเปลือกหอยที่แข็งแรงซ่อนตัวตั้งแต่หนึ่งถึงเจ็ดเมล็ดรูปไข่ นี่คือเหตุผลสำหรับการปรากฏตัวของถั่วลิสงที่ชื่อ […]